Allt að smella

Jæja já, þá er síðasta kvöldið í Kaupmannahöfn runnið upp í bili. Síðustu dagar hafa verið heldur átakamiklir skal ég segja ykkur, og við Bjarni erum bara óendanlega þakklát fyrir góða fólkið sem hefur komið og hjálpað okkur því annars veit ég ekki hvað hefði gerst! Ég er tildæmis aftur byrjuð að safna á mig bjúg og var rekin úr heimilisþrifunum í dag með harðri hendi og skipað að fara og hvíla mig, sem og ég gerði, en með stærsta samviskubit í heimi því mig langaði svo að hjálpa. Mamma, pabbi og Bjarni eru búin að vera uppi á Öresundsvej eins og herforingjar í dag að munda sandpappír, sköfur, klúta, svampa og allar græjur og íbúðin er tilbúin til afhendingar. Takk!!
Karen og Gísli voru svo að hjálpa okkur á föstudaginn - Gísli hjálpaði Bjarna að bera búslóðina okkar út í bíl, keyra henni upp í Samskip og raða á palletur. Þeir voru ekkert smá duglegir strákarnir, en því miður komu þeir aðeins of seint í útskriftina fyrir vikið. Það kom þó ekki að sök - þetta var nú ekkert hrikalega merkileg athöfn, allt öðruvísi en þegar maður útskrifaðist úr menntó tildæmis. Við fengum bara okkar plagg í hendurnar og svo bara búið. Engin námsárangursverðlaun eða neitt. En þeir náðu móttökunni sem var eftirá og þá fór spennufallið aðeins að segja til sín. Við Karen höfðum nefnilega farið heiman frá mér klukkan hálf tólf - í þrumuveðri - með kjóla í poka. Stefnan var tekin heim til hennar þar sem við skreyttum okkur og sjænuðum áður en við fórum í hádegispartý til Marc bekkjarfélaga okkar. Þar fengum við smá að borða og svo lá leiðin upp í skóla til að útskrifast formlega eins og áður sagði. Þess má til gamans geta að ég fékk 10.8 í meðaleinkunn (þrjár tólfur og eina sjöu sem við reynum helst að gleyma... ) sem er það hæsta sem ég hef nokkurn tímann fengið hehe ;) Það útleggst sem sirka 9.25 eftir íslenska skalanum, sem ég er nú bara sátt við. Eftir útskrift og móttöku var svo bragðlaus danskur matur á boðstólnum, og vorum það bara við íslensku skvísurnar, Jolene og Anne sem mættum af öllum okkar bekk - allt hitt voru Danir og starfsmenn. Við sátum með kennurunum og skemmtum okkur vel þangað til að ég var orðin þreytt... sem gerist ansi oft þessa dagana! Bjarni sótti mig svo á sendibílnum sem við vorum með á leigu og var þetta í fyrsta sinn sem ég er sótt á bíl í skólann! Og það síðasta líka. Við kláruðum síðasta rúntinn með dót hingað og þangað, komum við til að kveðja Hjalta og Eddu og Bjarni örþreytti og Hetja Dagsins fór og skilaði bílnum. Ég lét renna í bað fyrir hann og þegar hann kom heim lognaðist hann gjörsamlega út af. Eins og ég segi, ég veit ekki hvernig þetta hefði farið af við hefðum ekki þetta góða fólk að hjálpa okkur, þar sem ég er gjörsamlega useless þessa dagana. Þarf að hvíla mig eftir að hafa skrúfað eina skrúfu og þarf liggur við að taka með mér stól hvert sem er. Og ferðaklósett.

Og nú má ykkur ekki bregða þegar þið sjáið mig - það er aðeins meira af mér en þið eruð vön. Eðlilega. En það mun ekkert stoppa við, svo ekki hafa áhyggjur ;)

Lovins
EÞK

Ein skrýtin mynd, tekin á símann hennar mömmu á Jensen's - 30v3d!

Breytingar!
Jæja, þá eru ma og pa komin til landsins og við offissjallí flutt út úr íbúðinni, þó svo að það sé enn mikið dót þar! Mamma og pabbi splæstu í gistingu handa okkur hérna í Köben svo að við gætum tæmt íbúðina alveg án þess að hugsa um neitt annað og það er bara helvíti fínt. Við móðir mín kær ætlum svo að skella okkur aðeins á útsölur núna á eftir (svona rétt til að dusta rykið af verslunargeninu) og reyna að finna eitthvað á bumbukrílið góða, sem og skóbúnað á hvalinn (mig) og bikiní á hvalinn (aftur mig - hvölum líður sko best í vatni).
Foreldrarnir buðu okkur rosa gott út að borða í gærkvöldi á veitingastað sem heitir Amalfi og er á Grábræðratorgi - alveg óhætt að mæla með þessum stað! Þjónninn var líka bara alveg sér á parti, alveg meinfyndinn gæji sem tók lífinu svona mátulega alvarlega og kom okkur til að hlæja alveg þónokkrum sinnum. Við fengum svo vel útilátna máltíð að ég þarf ekkert að borða fyrr en í næstu viku bara og vona að þetta verði farið af mér fyrir mæðraskoðunina 2. júlí, þar sem mér líður einstaklega mikið eins og hval akkúrat núna (ef þið voruð ekki búin að fatta það), með rass fyrir fjóra og þess háttar. Lít samt voða vel út sko. Er bara södd og þrútin af hita / ofnæmi, sem er jú alltaf hresst. Sá eina fyndna mynd af mér og Kareni í dag þar sem ég lít út fyrir að vera risi og hún dvergur (ég sat voða upprétt á bekk og hún voða ekki upprétt við hliðina á mér, it was funny... ).
Eftir að hafa þjálfað verslunargenin aðeins er stefnan tekin á minn daglega göngutúr, nema í þetta sinn verður móðir mín kær dregin með. Ég er hins vegar farin að labba svo hratt að greyið Bjarni varð að biðja mig um að hægja á and walk like a normal person þegar við vorum á leiðinni hingað í gistinguna í gærkvöldi. Heldur betur spaugilegt. En hvað getur maður sagt..
Takk fyrir kommentin á síðustu færslu, it means a lot :)
Sjáumst svo hress á mánudaginn!
Lovins
Hvalurinn

Útskrifuð :)

Jæja þá er prófið búið! Get ekki sagt að ég muni mikið eftir því samt, veit að það gekk ágætlega -hlýtur eiginlega að vera því við Karen fengum 12 takk fyrir. Útskriftin sjálf er síðan á föstudaginn og er bekkjarfélagi okkar búinn að boða í fyrirpartý - mömmu og pabba er líka boðið - þannig að það verður góður dagur til að fagna!
Vona svo að verkfall flugumferðarstjóra hafi ekki oooof mikil áhrif á flugið mitt á mánudagskvöldið, en bara um að gera að vera bjarstýnn ;)

EddaK signing out
- now a multimeda designer

Vinafans - Annað vers !

Ég er loksins búin að jafna mig í puttunum eftir maraþonfærsluna síðasta föstudag og ég átti nokkra eftir! Hér koma þau.

Sindri
Hvernig er ekki hægt að líða vel í návist þessa einstaklings? Maðurinn gjörsamlega skilur mann eftir í persónutöfraskýji þegar maður hefur verið svo heppinn að vera í návist hans.
Mín uppáhalds minning af Sindra var þegar við sátum einu sinni sem oftar á Celtic eftir einhverja vísindaferðina, úti í horni, með öl, að ræða rokktónlist. Maðurinn hefur náttúrulega ótakmarkað við á tónlist þó svo að víðar væri leitað. Við svipað tækifæri (gott ef það var ekki á St. Patrick's Day '06) gengu förðunarvörur á milli alla karlmanna á borðinu okkar á Celtic og margir þeirra skörtuðu hinni fegurstu, fagurgrænu andlitsmálningu.
Bakklóran og danska myndaalbúmið sem ég fékk í kveðjugjöf 2006 áður en ég flutti út stendur líka upp úr!
Buzz heima hjá Sindra á Austurströndinni að undangengnum eðalheimagerðum hambó gleymast seint. Og svo byrjaði maðurinn að vinna með mér síðasta daginn minn í BT Skeifu! Fyrirgef það seint ;)

Einar Ben
Maðurinn sem gaf mér fyrstu vinnuna mína sem skríbent á veraldarvefnum. Ég fékk borgað í bjór og pizzum og var svo alveg að fíla það. Gerði mig að míniselebb á veraldarvefnum í akademískt korter sem var gloríuss.
Misgáfuleg samtöl á miskristilegum tímum sólarhringsins - ef það er einhver sem hægt er að rugla í alveg á fullu þá er það Einar minn Ben! Einu sinni leiddist honum á Krít og húkkaði sig upp á webcam og talaði við dömuna sem leiddist líka hinum megin á hnettinum. Þegar ég og X hættum saman var hann mín stoð og sytta - í þá daga var hann með eðal þátt á Xinu 977 allar helgar og hann hvatt mig til að hringja inn og biðja um óskalag til að komast yfir allar þessar tilfinningar helgina eftir sambandsslitin - með mig á MSN í leiðinni. Of course. Bara gæðablóð sem ég ætla alltaf að þekkja.

Conrad
Mikið er ég farin að sakna Conna, allt of langt síðan ég hef séð hann. Enda býr kauði í SanFran og ég í Köben, kannski ekki alls kostar undarlegt.
Við áttum oft miðnæturspjall á MSN þegar okkur leiddist og nenntum ekki að sofa og enduðum oftar en ekki á rúntinum (um miðja nótt) í heví heimspekilegum samræðum sem ég get ekki einu sinni lengur skilið, þær voru sem heimspekilegar. Einu sinni var ég ógeðslega lasin (haustið 2004) og Conni var í heimsókn hjá vini sínum sem einmitt deilir þaksvölum með okkar íbúð og haldiði að maðurinn hafi ekki vippað sér yfir, bankað á gluggann hjá mér og komið og gefið mér "láttu-þér-batna-knús-reykjum-eina-sígó-saman".
Gat alltaf stokkið inn á B5 þegar Conni vann þar ef mig vantaði hughreystingu yfir einhverjum strákbjánanum sem var mér erfiður. Fórum alltaf út í sígó og kjöftuðum endalaust. Beið stundum eftir að hann kláraði að vinna og við skelltum okkur í trylltan dans á Prikinu til að lyfta okkur upp. Good times. Farðu að koma heim!!

Vá - þetta voru allt strákar. Jæja, ég er nú einu sinni þannig gerð að mér hefur alltaf fundist fínt að eiga strákavini - þeir halda mér ósköp level-headed þegar á þarf að halda. Eru allt yndislegir strákar sem mér finnst ég rík af því að þekkja og eru alveg jafn góðir bestu vinir og stelpur! Miss you guys.


Ekki mikið fleira í fréttum - dagskráin síðustu dagana í Köben er komin á hreint, sem og dagskráin fyrstu dagana eftir heimkomu! Í dag erum við Karen að læra (jú víst, ég er að læra!), á morgun er borða-ís dagur og pakka-niður-meira-drasli dagur, á sunnudaginn er læra-meira dagur sem og á mánudag, og á þriðjudag er próf. Eftir próf ætlum við Pæja að fá okkur Ben & Jerry's og svo ætla ég heim að pakka síðustu molunum af tilvist minni hér í Köben og flytja yfir í nýjar vistarverur niðri á Volosvej, sem verður okkar svefnstaður þangað til við förum alfarin. Ma og pa koma á miðvikudeginum 25. og þá á Karl Faðir Minn Almáttugur einmitt afmæli og verður farið út að borða í tilefni dagsins þá um kvöldið og öllu íbúðartengdu sópað undir teppi þann daginn. Á fimmtudeginum klukkan 1600 eru síðan Flutningar með stóru effi, þegar Bjarni og Stjáni munu taka að sér að flytja allar okkar veraldlegu eigur í geymslu hér í kóngsins sem verður nýtt næsta árið eða svo (dýrt.. úff...). Á föstudeginum er síðan útskrift!! Ég og Karen ætlum að taka okkur til saman og fara í fyrirpartý (ekki taka andköf, ég fæ mér bara kókakóla). Svo er útskriftarathöfnin milli 16 og 17 þannig að allir að senda mér góða strauma þá! Svo er húllumhæ um kvöldið. Á laugardeginum ætlum við að versla smotterí og á sunnudeginum á að þrífa íbúðina hátt og lágt. Á mánudagsmorguninn fer ég til doksa í síðasta sinn í bili hér í Köben og svo ætlum við að finna okkur góðan stað til að slappa af á. Við erum í kvöldfluginu og vegna verkfalls flugumferðarstjóra erum við að búa okkur andlega og líkamlega undir mikla seinkun. Þegar við svo loksins lendum á Íslandi verður klukkan langt gengin 1. júlí. Ég á ljósmóðurtíma klukkan 10 og svo ætlum við Bjarni að skrá okkur þar sem við eigum að skrá okkur, fara á bílasölurúnt, borða Subway og vera Íslendingar :) 2. júlí ætlar kallinn svo í golf og við svo að halda áfram bílaleitinni. 3. júlí á ég svo tíma í klippingu og litun hjá MINNI hárgreiðslukonu sem ég hef ekki hitt í svona tvö og hálft ár ;) Ég hef ekki gert neitt við hárið á mér síðan í febrúar og það er vægast sagt farið að láta á sjá. Er bara búin að fara í klippingu tvisvar þennan vetur sjáiði til! Þá ætti ég að verða orðin frambærileg til að hitta alla á ný :)

Ég verð með sama símanúmer og alltaf, nefnilega 6952108 og hlakka til að heyra í öllum :)
Jæja, farin að læra
EddaK - sem er spennt að koma heim!

Vinafans

Ég er búin að sitja heillengi og hugsa um hvað ég ætti að skrifa hérna inn sem er ekki þunglyndislegt, neikvætt, kvart, eða all of the above. Ég er búin að vera að reyna að sækja mér innblástur inn í blómaskeið bloggunar á þessari síðu, nefnilega veturinn 2005-2006, þegar allt var svo frábært og æðislegt og fyndið. Þar sem það hefur ekki mikið markvert gerst hérna í Höfn sökum próflestrar (lesist: Hanga inni yfir sjónvarpinu og kíkja á internetið svona til málamyndunar) ætla ég að skrifa niður uppáhalds minningar mínar af nokkrum uppáhalds vinum mínum. Here goes. (já og ekki í neinni sérstakri röð ;))


Dagný
Hvar á maður að byrja? Ég á sjúklega mikið af æðislegum minningum af okkar uppátækjum saman. Einu sinni, þegar við vorum rosalega þroskaðar 14-15 ára stelpur sem stálumst til að gera alls konar hluti sem ekki mátti, fengum við að fara á Robbie Williams tónleika í Laugardalshöllinni. Auðvitað brugðumst við öllu mögulegu trúnaðartrausti foreldra okkar þegar við ákváðum bæði að fara í bæinn eftir á með Captain Morgan í flösku að hitta fólk sem við vorum nýbúnar að kynnast sem var úr Breiðholtinu, árinu eldri en við og stórhættulegt með öllu þar sem þau kenndu okkur að blanda Captain Morgan við kók. Við höfðum verið að drekka það dry fram að því. Ah, sakleysi æskunnar..
Svo einu sinni sem oftar vorum við Dagný saman á króki þeim er kenndur er við Sauð. Við vorum báðar á lausu á þessum tíma og Dagný átti afmæli þessa helgi þannig að við fórum norður og fengum gistingu hjá ömmu hennar og afa. Á leiðinni í bílnum (trygga Micran, græna þruman) voru þær ófáar Salem Lights sem fengu að brenna upp, Justin og Jackson á fóninum til skiptis, og talið barst aftur og aftur að Sauðárkrókssnúðunum frægu sem eru náttúrulega sjúklega góðir. Við komum seint á föstudagskvöldi á Krók og fórum beint á vídjóleiguna og náðum okkur í ræmu, áður en við fórum að lúlla til að geta djammað sem mest daginn eftir. Svo fórum við á fætur daginn eftir og fengum kaffibrauð í morgunmat hjá ömmunni og svo hófst bjútífæing prósess 101. Við fórum í Lindina í ljós (á grænu þrumunni, með sígó) þar sem við tókum okkur langan tíma í að blása og slétta á okkur hárið (mitt er náttúrulega svo krullað...) og þegar við mættum á barinn um kvöldið var fólk að hvísla því að okkur að sú saga gengi að við hefðum verið í marga tíma að blása á okkur hárið.... Við djömmuðum svo á la unglingsstelpur undir tvítugu og skemmtum okkur konunglega.


Dúa
Ég held að ég verði að velja Hallowe'en ballið fræga haustið 2002 þegar við fórum sem hórur með pimp (ég held að fjölskyldan mín sé á öðru hjartaáfalli sirka bát núna). Við vorum með munnstykki, lífsstykki og alls kyns stykki og tókum á súlunni inni á gamla Þórskaffi. Good times. Svo má ekki gleyma dansinum fræga sem við sýndum á Óðrík Algaula, eftir stífar dansæfingar á stofugólfinu í Eskihlíðinni, þar sem ég gerði dansdrottningar úr okkur í hópnum. 17. júní árið 2001 stendur líka hátt upp úr - við fórum með Sex on the Beach í Diet Coke flöskum niður í miðbæ og þegar hópur af fullu fólki fór að elta einhverja útlendinga fannst okkur ógeðslega sniðugt að hlaupa í hina áttina...


Habba
Mín uppáhalds minning af Höbbu er þegar við sátum einhvern tímann heima hjá Ingvari að spila rommý, báðar með krimmahatt og sígó í öðru munnvikinu og öl við höndina. Eða ég að minnsta kosti. Við vorum svo vígalegar að sjá í reykmettuðu eldhúsinu á Leifsgötunni að það hefði verið fullkomið atriði í kvikmynd (insert space for family member's third heart-attack). Maður getur heldur ekki minnst á Höbbu án þess að minnast á kvimyndasafnið sem þessi kona á. Hún á DVD fyrir allan peninginn, og ef maður fór í heimsókn gat maður undantekningalaust sest niður fyrir framan góða ræmu með snakk í annarri og ritzkex með camembert og sultu í hinni.
Enskar glæpasögur - við vorum með brúðuleikhús, blaðamannafund og héldum réttarhöld í tengslum við smásögu sem við sömdum og ég hef aldrei verið í skemmtilegri áfanga.


Íris
Ég og Íris eigum anniversary. Ég á ekki anniversary með neinum öðrum nema Bjarna. Ef að barnið fæðist 14.9.08 þá verður það einmitt á þriggja ára afmæli mínu og Írisar. Að fara að djamma með þessari skvísu er bara gaman því maður er edrú og hress og kynnist fullt af fólki. Að læra með þessari skvísu er bara gaman því maður borðar ógeðslega mikið nammi og hlær alltaf ógeðslega mikið og getur bullað ógeðslega mikið líka.
Númer 25 á Victor mínus sveppir og kók í gleri, lærdómur fyrir jólaprófin 2005 í lærihópnum I-mutated.. ómetanlegt.
Einu sinni fórum við saman til London og vorum túristar og versluðum ógeðslega mikið í MAC í Selfridges. Við fórum á pöbba þar sem viðvaranir við vasaþjófum voru málaðar á veggina og drukkum rosalega mikið af kóki en komum samt sjúklega slank og pæn og sætar til baka, enda búnar að versla ógeðslega mikið í MAC. Við þræddum útsölur í janúar á Oxford Street (sem er yfirleitt eitthvað sem maður fær orður fyrir, en við látum það sleppa í þetta sinn), skoðuðum hallir með kakó to go og borðuðm dýrindis kvöldmat í ekta ensku húsi heima hjá Emmu frænku.
Einu sinni hittumst við í Köben þegar ég var aðeins minna en edrú, enda vorum við á kokteilbar. Daginn eftir hittumst við myglaðar í Tivoli þar sem meira kók var drukkið og lopapeysunni rennt upp í háls.
Svo er alltaf svo gaman að fara í heimsókn til hennar því maður kjaftar í hundrað ár samfellt og fer ekki heim fyrr en augnlokin eru komin niður á hæla og sparka manni heim.


Láki
Ég og Láki vorum einu sinni kæró. Þegar við vorum 14 og 15. Ég eldri. Haha. Fyrsta kvöldið sem við héngum saman dró ég Dagnýju með mér suður í Hafnarfjörð í strætó (mikil og rosaleg áhætta, ég vona að þú gerir þér grein fyrir því Láki minn) og við spiluðum Trivial á stofugólfinu í Skúlaskeiðinni. Svo var kominn tími til að ná síðasta strætó heim þannig að við hoppuðum út í snjóinn og ruddumst gegnum Hellisgerði eins og skógarbirnir til að reyna að ná blessuðum strætónum. Þau voru ófá skiptin sem það var hlaupið á eftir strætó í þá daga.
Síðan vorum við óvinir í þrjú eða fjögur ár, en það læknaðist og við urðum bestu vinir. Það er alltaf gaman að fara í kók og stóks með Láka (og Tito Puente, ef hann er með... blacha!) og við sátum oft frameftir öllu, ýmist á Victor, Brennslunni eða Prikinu bara að kjafta og hlæja. Ég hef ekki svo oft farið á eitthvað rosa djamm með þessum, enda hefur hann úthald á við fjórtán í djammi sem ég bara hef ekki. But one of these days...
Ég fór oft í heimsókn til hans niður í Símann Smáralind til að kíkja í eina rettu og kjafta á bakvið hús og hann kom oft til mín í BT þegar ég var á jarðarfaravöktunu á sunnudagskvöldum.
Í herberginu hans Láka er krotveggur og ég á amk eitt listaverk á þeim vegg sem ég gerði þegar ég var 15, nema það sé búið að mála yfir það átta árum síðar, sem gæti svo sem alveg verið.
Já og það munaði litlu að hann keppti í dragkeppni Vitans 1999, ef þið vissuð það ekki...

Sara
Ég er búin að þekkja Söru síðan við vorum í 8. bekk (give or take). Ég á til dæmis rosalega kjút myndir af okkur með karókímæk að syngja með Backstreet Boys og við vorum í Froot of the Loom peysum (tveimur, hettupeysu undir venjulegri) og með ljót gleraugu og ekkert málaðar. Eftir því sem árin hafa liðið hafa gleraugun fríkkað og andlitsmálningin aukist og við orðið heldur álitlegri en á umræddum myndum.
Mínar uppáhaldsminningar af okkur er að sitja á Einari Ben og kjafta á Þorláksmessu. Það er bara eitthvað rosalega jólalegt við það!
Við áttum nú einu sinni kærasta í sama bæjarfélagi, og í sama vinahóp, þannig að við eyddum heilmiklum tíma saman suður í Hafnarfirði veturinn 1999-2000 þegar ég var með Láka og sara var með Dodda. Hahaha. ómægod ég má víst ekki minnast á það... En ég fór oft í heimsókn til hennar á Hverfisgötuna, þar sem maður fór ekki í gegnum útidyrahurðina eins og venjulegt fólk, heldur í gegnum herbergisgluggann hennar í kjallaranum. Við vorum svo yfirleitt einar í húsinu þegar ég kom í heimsókn þannig að við náðum okkur í snakk og kók og horfðum á einhvern hrylling í stofunni, alveg eftirlitslausar. Vorum líka alveg að fílaða.

Birna
Kjallarapartý hjá Birnu! Þegar Birna átti "herbergi" í kjallaranum á Byggðarenda voru ófá partýin sem maður mætti í þangað. Fyrirpartý fyrir böll voru nánast sjálfgefin í þeim húsakynnum. Það var heldur ekki svo leiðinlegt að mála kjallarann - litapallettan var vægast sagt skrautleg og gott ef mann hafi ekki svimað svolítið af litabrjálæðinu þegar augnabliksgeðveilan var liðin hjá og maður fór að sjá hversu rosalega bleikur þessi litur á ganginum var ;)
Einu sinni fórum við á fótboltamót MH í Víkingsheimilinu, þegar við vorum busar. Ég var nýhætt með Jóni Inga (eða svona tiltölulega) og brjálað skotin í Ásgeiri sem var með mér í ensku. Við fórum á mótið með gin í greip sem fór hratt og örugglega niður í malla og sátum uppi á bekkjunum í Víkingsheimilinu að drepa heilasellur samviskusamlega og fylgjast með hinu ýmsa augnakonfekti.
Í busaferðinni lágum við í klessu á gólfinu að horfa á ýmis misgóð skemmtiatriði þegar okkur datt í hug að kalla einhvern gaurinn JÓNAS! og kalla það hátt og rækilega yfir allan salinn. Needless to say að hann var kallaður Jónas alla sína skólagöngu í MH... úbbsí...


Saga
Saga að fara í heimsókn til Richard um miðja nótt á fimmtudegi eftir bjórkvöld var klassík. Saga sofandi í norðurkjallara eða gefand öllum axlarnudd, nú eða bita af því óendanlega magni af nesti sem hún var alltaf með meðferðis í "aukatöskunni". Ég og Saga inni í Himnaríki í MH að mála auglýsingu og flippa duglega með eiturgufur af málningu í systeminu. Ég og Saga á busaballinu 2004, báðar edrú að þykjast vera fullar busastelpur og skutlandi mis-edrú fólki heim *hóst-Conni-hóst*. Saga klettur sem fór með mér á Krókinn einu sinni og var æði.
Saga var líka með í að kalla greyið gaurinn Jónas.. meðsek!


Krummi
Einu sinni fannst mér ekkert fútt í því að sofa á nóttunni og var oft vakandi til 4 eða 5. Þetta var þegar ég var í sumarfríi frá BT 2005 og enginn annar í fríi til að leika við, en Krummi var alltaf á MSN, staddur í Tælandi, og við kjöftuðum um allt og ekkert þegar ég nennti ekki að sofa.
Enskar glæpasögur -klassík. Ég, Habba og Jóhanna að flippa í alls konar búningum með allskonar hreima upp á arminn og leiðinlegi gaurinn sem sat stundum við hliðina á Krumma (held að hann hafi heitið Ómar?) fór alltaf svo rosalega í taugarnar á mér. Monty Python áfanginn þar sem Krummi og Stígur bjuggu til heimasíðu um 12 monkeys, Conni misfreðinn í sætinu við hliðina á mér og ég að uppgötva nýjan heim af húmor. Good times.
Bóhem lifnaður á kaffihúsum í 101 - ókeypis internet og óþarfi að keyra þangað. Enskan haustið 2005 og sameiginlegar þjáningar í enskum málvísindum hjá Tolla. Lærdómur undir jólaprófið í breskum bókmenntum sem krafðist þess að maður væri ansi hreint kreatívur til að muna pensúmið. Bækistöðvarnar á Victor sem lærihópurinn I-mutated nýtti sér óspart. Af okkur fimm sem lærðum saman voru alltaf amk 2 á victor á hverjum gefnum tíma og þjónustufólkið var hætt að spyrja hvað við vildum, en kom bara með það sama og við pöntuðum alltaf. Og ég var alltaf svo abbó yfir því hvað batteríið í tölvunni hans entist lengi...

Ella
Ella gull er alltaf í heimsókn hjá mér úti í Köben. Ég he bara aldrei þekkt manneskju sem er jafn dugleg að ferðast. Hlátursköst úti í sígó og tripp á St. Patrick's day 2006. Úbbsí, kannski drukkið aðeins of mikið það kvöldið...
Trúnó á Victor eftir afmæli Töschu þar sem var grátið og fallist í faðma..
Þegar við fórum á árshátíðina í ensku 2006 fórum við Ella samfó á mínum kagga því ég þurfti að vakna klukkan fimm daginn eftir til að ná flugi. Ég var með Lauryn Hill á fóninum og við röppuðum DooWop alla leiðina niður á Hótel Sögu frá húsinu hennar Írisar í hólunum og ég get fullyrt að þetta lag hefur aldrei verið flutt betur. Aldrei nokkurn tímann.

Úff, mér er orðið illt í puttonum og orðin ansi hreint svöng! Á enn eftir að skrifa um nokkra vel valda en það verður bara að bíða betri tíma... Það er svona þegar maður skrifar keppnis maraþonfærslu sem varð reyndar ekki alveg jafn fyndin og átakalaus og ég ætlaði mér ;)
Til hamingju ef þú kláraðir, klappaðu þér á bakið!
Já og ef þú ert foreldri eða annar ættingi þá vona ég að ég hafi ekki misboðið þér gróflega með öllum þessum djammlýsingum... staðreynd málsins er bara sú að ég var einu sinni ung ;)

Er Ísland velferðarríki?

Ég er svolítið bit núna, það verður að viðurkennast. Ég er barasta heldur hissa á Fæðingarorlofssjóði og þeim félagslegu aðstæðum sem við búum við, svona nánar til tekið.

Það hefur nú eflaust ekki farið fram hjá neinum að við Bjarni erum að fara að fjölga mannkyninu. Við erum hins vegar námsmenn og það í útlöndum og það virðist vera að koma okkur í koll - a.m.k. helmingnum af okkur. Ég er tiltölulega heppin með það að ég hef verið í 100% námi síðustu 2 árin, enda býður skólinn minn ekki upp á neitt annað. Ég á því rétt á fæðingarstyrk námsmanna upp á 103 þúsund krónur (fyrir skatt, greitt út eftirá.... EFTIRÁ). Ég þarf því ekki að vera tekjulaus nema þangað til 1. október 2008. Ahh, gott að búa við svona fjárhagslegt öryggi. Ég flyt heim í sumar, komin 7 og hálfan mánuð á leið, og geri því nú ekki skóna að ég fái vinnu neins staðar (á nú þegar erfitt með að hanga vakandi fram yfir klukkan 9 á kvöldin og stend ekkert lengur en í korter án þess að verða þreytt). Þar með á ég í raun ekki rétt á atvinnuleysisbótum heldur, því forsendan fyrir að fá svoleiðis er að vera í virkri atvinnuleit, sem er auðvitað heldur hæpið þegar maður gæti fræðilega séð poppað á hverri mínútu. Það þýðir að ég verð tekjulaus í júlí, ágúst og september, þar sem námslánin eru tekin fyrirfram hjá mér í formi yfirdráttar, til þess að geta lifað af í þessari bölvuðu verðbólgu (dæmi: Borgaði 40.000 í leigu fyrir ári, núna borga ég 57.000 ... fyrir sömu íbúðina... 32% hækkun ...og fæ ekki nema um 100.000 á mánuði). Ég er búin að spara af þessari stóru upphæð sem ég hlýt fyrir náð og miskunn bankans heilar 70.000 krónur, en vegna millilandaflutninga gæti svo farið að sú upphæð lækki nú aðeins. En ég er þó það heppin að koma skuldlaus undan vetri, svo framarlega sem ég standist lokaprófið mitt (7-9-13).
Ég hef aldrei á ævinni verið jafn þakklát fyrir að eiga ekki neitt samt, því ég skulda ekkert og þarf ekki að hafa áhyggjur af neinum hækkunum nema á bensíni.
Nú myndi einhver vitur segja að það væri vitleysa að fara út í barneignir sem námsmaður. Megi sá hinn sami þegja drottni sínum. Við erum ekki þau fyrstu og alls ekki þau einu sem viljum koma upp fjölskyldu fyrir þrítugt, og já, við sjáum fram á að vera í námi þangað til um þrítugt.

Næsta mál á dagskrá er svo hann Bjarni minn. Hann lauk 70% námshlutfalli þetta árið. Til að fá fullan fæðingarstyrk námsmanns þarf maður að ljúka 75% til 100% námshlutfalli til að fá allan hundrað þúsund kallinn. Hann fær 45 þúsund kall. Svo framarlega sem hann hafi sótt um skattlegt heimilisfesti. Það skiptir því engu máli að hann sé búinn að greiða skatt til íslenska ríkisins síðan hann varð vinnufær, ónei. Þar sem hann flutti til útlanda (en hélt áfram að borga sinn skatt heim eins og heiðarlegu fólki sæmir) getur verið að hann eigi ekki einu sinni rétt til fæðingarstyrks ef þetta skattalega heimilisfesti vantar. Hann er svo að fara í tiltölulega tekjuháa vinnu næsta árið og er búin að vinna fyrir það fyrirtæki fyrir þokkalegum peningum undanfarin ár en hann má ekki fá fæðingarorlof frá þeim. Afhverju? Jú, hann er námsmaður. Skilyrði fyrir að fá fæðingarorlof frá vinnuveitanda er að hafa verið í a.m.k 25% starfshlutfalli í hverjum mánuði í a.m.k 6 mánuði áður en barnið fæðist. Þar urðum við af 150.000 kalli.
Við höfum sem sagt eiginlega ekki efni á því að greyið Bjarni taki sér fæðingarorlof til að vera með nýfæddu barninu sínu því að þannig ná endar ekki saman. Bara alls ekki. En fokk that, við ætlum samt að gera það. Það er tími sem kemur aldrei aftur. Við erum þó það heppin að við eigum foreldra sem eru alveg boðin og búin til að hjálpa okkur og hafa bæði settin boðið okkur húsaskjól, og fjölskyldur sem eru til í að lána okkur það sem okkur vantar og fyrir það erum við óendanlega þakklát. Það eru ekki allir svo heppnir.

Ég var svo að lesa nokkra úrskurði kærunefndar fæðingarorlofsmála á netinu og þetta lið er bara óliðlegheitin uppmáluð. Það er ekki tekið tillit til neinna utanaðkomandi aðstæðna. Sérstaklega virðast námsmenn í útlöndum lenda á milli í kerfinu. Ég hef oft sagt það og segi það aftur - maður glatar réttindum sínum til að vera Íslendingur við það eitt að flytjast í næsta nágrannaland. Come on people! Við erum að sækja okkur menntun svo við verðum gagnleg á íslenskum vinnumarkaði í framtíðinni, og þetta eru þakkirnar. Að sjálfsögðu veit maður að námsárin eiga ekki að vera einhver fjárhagslegur dans á rósum, og þetta hark gerir mann öllu þakklátari fyrir fjárhagslegt öryggi seinna á lífsleiðinni, en er í alvörunni hægt að ætlast til þess að maður lifi á 45 þúsund krónum á mánuði? Í alvöru?? LÍN (Lánleysissjóður íslenskra naumhyggjumanna) er ekki einu sinni svo bjartsýnn. Sambúðarfólk með eitt barn fær þó 120 þúsund á mánuði frá þeim á meðan á námi stendur. En, bara ef 100% námsárangur liggur fyrir. Bjarni fær núna ekkert. Ekki krónu. Því hann vantar skitin 5% upp á að ná lágmarksnámsárangri. Og skuldar þar með bankanum. Og þegar maður skuldar bankanum getur maður ekki sætt sig við skitnar 45 þúsund krónur á mánuði í þrjá mánuði. Sem mér skilst að verði að taka samfleytt. Afhverju er yfirleitt lína um lágmarksnámsárangur dregin?? Við erum að tala um LÁN. Þeir eru ekki að gefa okkur neitt. LÁNA OKKUR. Afhverju mega ekki allir námsmenn fá lánað, sama í hversu litlu námi þeir eru??
45 þúsund eru hróplega lítið. Þegar bara það að reka einn bíl með 40 lítra tanki kostar tæpar 7000 á viku (og þá er ég bara að tala um bensín) þá eru strax 60% af þessum himinháu 45 þúsund krónum farnar í bensín. Og ekki reyna að segja mér að maður eigi að taka strætó með nýfætt barn í norðangaddi í Reykjavík þar sem vagnarnir láta sjá sig á hálftíma fresti. Og sérstaklega ekki segja mér það nema hægt sé að sýna mér einhvern sem gerir það!

Fjúff, búin að rasa aðeins út. Ég er bara nett sjokkeruð að hægt sé að koma svona fram við fólk sem leggur mikið á sig í daglegu lífi og er að búa til einn íslending í viðbót sem síðar verður vonandi nýtur þjóðfélagsþegn. Eitt ætla ég að segja þessum erfingja samt, og það er að flytja aldrei úr landi ef það á að halda áfram að refsa okkur svona. Or better yet, flytja strax úr landi og koma aldrei aftur heim.
Já, það er sko gott að vera Íslendingur.

... en þetta reddast ;)

Lífið kemur stöðugt á óvart

Jújú, ekki er maður fyrr búinn að plana eitthvað en að lífið tekur óvænta beygju og fleygir öllum plönum út í sandinn. Í dag stefnir allt í það að þið, yndin mín, sitjið uppi með okkur hálfu ári lengur en áætlað var, og ráða fjármál flestu þar um. Ég þori nú samt eiginlega ekki að koma með fleiri yfirlýsingar ef þetta skyldi nú allt breytast á morgun!

Við erum búin að vera að kafna úr ofnæmi bæði tvö síðustu vikurnar, og hafa síðustu tveir dagar verið extra EXTRA erfiðir, enda eitthvað sjúklega mikið magn af grasfrjói í loftinu núna. Við köfnum því takfast ofan í hvort annað allan liðlangan daginn og sofum liggur við með viftuna í fanginu á milli hnerrakastanna. Ég fékk uppáskrifaðar Aerius ofnæmistöflur frá lækninum sem hún sagði að ættu að vera í lagi, en í fylgiseðlinum stendur skýrum stöfum að ekki sé ráðlagt að taka þær inn á meðgöngu. Var viðþolslaus í gær þannig að ég ákvað að hlýða lækninum, en ekki slógu þessar litlu bláu töflur vitund á einkennin. Er að leita mér að einhverju seif og sterku til að nota heima í sumar.

Bara 3 vikur og 2 dagar í að við komum heim, bump and all, og ég hlakka til. Ég hlakka til að fara í matarboð og brúðkaup og sund og ísbíltúra og leika við alla og það verður æði. Sakna allra svo roooosalega mikið og langar rosalega að fá mér æviáskrift á heimsóknir hjá öllum sem ég þekki og hafa ofsalega mikið að gera í sumar :)

Í Lillafréttum er þetta annars helst - krílið sparkaði eitthvað minna en vanalega í fyrradag þannig að ég lagðist inni í herbergi með slökkt ljósin og náði mér í lítið lesljós sem ég lýsti á bumbuna. Það virkaði - lilli greinilega afar forvitið kríli því það sparkaði og sparkaði við þessar aðfarir.

Jæja, ætlum í sund (innilaug, forðast frjókorn, jibbý) og svo á SATC í dag, lofar bara góðu!

Umsátur

Það var hringt á fullu á dyrabjölluna hjá mér í gær í heilan hálftíma. Ég hef vanið mig á að opna aldrei ef ég á ekki von á neinum, og þeir sem þekkja mig vita að þeir hringja í mig áður en þeir hringja á dyrabjölluna. Ástæðan fyrir því er að það var rosalega mikið af innbrotum í blokkinni í fyrravetur, svo ekki sé minnst á morðið hérna fyrir utan um helgina. Ég var alltaf að reyna að kíkja út um gluggann til að sjá hver væri að hringja, en sá aldrei neinn líklegan kandídat. Ég reyndi því bara að koma mér vel fyrir. Lækkaði samt í tellaranum fyrst svona til öryggis. Áður en ég veit af hins vegar er farið að banka á hurðina mína. Með reglulegu millibili í heilan hálftíma. Þegar það hætti byrjaði síminn minn að hringja án afláts.

Mér finnst þetta svolítil stalker-hegðun ef satt skal segja. En í rauninni er þetta frekar einfalt - íbúðin okkar er að losna. FSB bolig hefur fundið hjá sér þörf að dreifa númerinu mínu í alla í húsnæðisleit í Kaupmannahöfn. Ég þarf núna að eyða helginni í að sýna íbúðina. Sem þýðir þrífa allan föstudag. Greit.

Annað í fréttum er að Barak Obama er forsetaefni demókrata - HÚRRA! Komst líka að því í dag að ég er ekki gjaldgeng í spænska Þjóðvarnarliðið því ég er með psoriasis. Ekki það að ég hafi ætlað að reyna...

Keypti barnaföt á krílið í fyrsta sinn í gær. Ofursætt.

Morguninn byrjaði á dramatískan hátt þegar Bjarni fór með vitlausa bók í próf. Náðum samt að redda því, þó að hann hafi komið aðeins of seint fyrir vikið. Vonandi gengur honum vel.

Er þreytt, er að sigla yfir í 3. þriðjung meðgöngu. Gullfallegt veður úti samt, ætla að pína mig í göngutúr. Svo leggja mig.

See yas...

http://d41254.monline.dk/website/

að eilífu, amen.
PS ... jarðarber eru góð..

http://ekstrabladet.dk/112/article1014403.ece
þetta aksjón var fyrir utan hjá okkur í gærkvöldi, var með fínt útsýni út um stofugluggann. Maður er samt svo vanur að heyra hljóð hér fyrir utan um helgar sem líkjast skothljóðum að ég kippti mér ekki upp við þetta fyrr en ég heyrði sírenurnar aukast. Þegar mest var taldi ég 8 venjulega löggubíla, 1 stóran löggubíl, einn læknabíl og einn sjúkrabíl. sá þegar verslings strákurinn var settur á börurnar, alveg út úr því. Sjitt hvað ég verð fegin að komast héðan.