Ég er svo rík

Í eldgamla daga þótti maður ríkur ef maður var sinn eigin herra og átti kindur, eins og Bjartur í Sumarhúsum vildi alltaf. Bjartur sem var í stanslausri sjálfstæðisbaráttu og endaði á að græða ekki neitt á því. Maður var svo enn ríkari ef maður átti aðrar jarðir og hjú sem áttu ekkert annað en fötin sín.
Í aðeins nýrri gamla daga þótti maður vera ríkur ef maður átti fullt af peningum inni á banka (amk. helmingnum fjárfest í vogunarsjóðum), íbúð, nokkra bíla og skuldir og ef maður fór í margar utanlandsferðir á ári, var í dýrum merkjafatnaði, átti Westinghouse ísskáp og smart ryksugu og eldaði upp úr burstuðu stáli. Þessir gömlu dagar enduðu í september. Núna hefur dæmið algjörlega snúist við.
Í dag er ég með þeim ríkustu á Íslandi. Ég er skuldlaus, með öruggar tekjur (amk. næstu fimm mánuðina, þökk sé Fæðingarorlofssjóði) og á heilan, glansandi og fallegan hundraðkall á náttborðinu (plís ekki koma og stela honum og setja hann allan í áhættufjárfestingar, hann á betra skilið!). Ég á líka fjölskyldu sem er heil og nýskírða yndisfríða dóttur sem heitir Freydís Helen.
Ég er alveg dæmalaust rík.

Vonandi verða þessar hrakfarir allar til þess að við lærum að meta hversu rík við erum í raun og veru án þess að peningar komi þar nokkuð við sögu.

Á beinu brautinni - eða að minnsta kosti aðeins beinni

Það gleður mig að segja frá því að ég er að ná tökum á fæðingarþunglyndinu! Búin að vera í smá þerapíu og byrjuð í leikfimi hjá Fullfrísk með öðrum mömmum. Andlega heilsan virðist vera í beinu samhengi við þá líkamlegu og því nánast búið að skrifa upp á hreyfingu fyrir mig samkvæmt læknisráði, enda allir sammála um það að reyna að tækla þetta án lyfja, amk á meðan daman er á brjósti.
Ég er líka búin að vera dugleg með sjálfa mig og borða mjög hollt þessa dagana og horfi líka á vigtina skríða niður jafnt og þétt og ekki veitir af eftir meðgönguna. Ég á um 8 kíló í land (búin með 4 alveg sjálf!) með að komast í þá þyngd sem ég var í fyrir meðgöngu og við erum ekkert að gefast upp neitt!
Svo er allt í farvegi fyrir Skírnardaginn Mikla sem verður á sunnudaginn. Ég fór áðan í leiðangur í Smáralindina (sem ég hata) að finna mér föt (sem ég hata líka) til þess að vera í á sunnudaginn og ákvað að taka þetta á jákvæðninni. Og viti menn, rakst á þennan líka GORDJÖSS kjól á ÚTSÖLU í Karen Millen takk! Ákvað að splæsa á mig einum slíkum og mun nota óspart við komandi tilefni, including jól. Stefni á að láta minnka hann í framtíðinni þegar ég er búin að skafa aðeins af mér svo hann nýtist mér um ókomin ár! Hlakka rosalega mikið til að vera pæja á sunnudaginn - nú og um jólin. Þessi kjólakaup hafa greinilega kveikt í einhverju steinsofandi kvenleikageni því að núna er ég að pæla í hvernig hárgreiðslu ég á að vera með - er gjörsamlega ómöguleg að ráða við hárið á mér og stend oft í miklum samningaviðræðum við það sem enda oftast á því að ég lúffa og skelli toppnum aftur á bak í spennu og læt gott heita. En núna ætlum við að leggja aðeins meiri metnað í þetta, ég og hárið, og ef einhver er brjálæðislega góður að greiða má sá hinn sami setja sig í samband við mig!
Já, lífið er aldeilis á jákvæðu nótunum. Ég kom heim á þriðjudaginn eftir mínar reglubundnu vitjanir og opnaði Fréttablaðið og sá atvinnuauglýsingu sem kveikti mikið í mér. Vitaskuld er ég ekki að fara að vinna fyrr en í fyrsta lagi í maí, en ég ákvað nú samt að senda ferilskrá og sjá hvað myndi gerast. Ég byrjaði því eitthvað að hripa niður í Word, en þar sem starfið sem ég var að platsækja um var starf yfirhönnuðar ákvað ég að eitthvað prump word skjal væri nú ekki alveg málið, heldur þyrfti ég að sýna einhverja hönnunarhæfileika. Með Illustrator og Acrobat mér til halds og trausts klastraði ég því saman 12 síðna PDF skjali sem ég sendi - sjö tíma vinnu síðar! Ég kom sjálfri mér svolítið á óvart þar sem ég á það til að byrja á einhverju svona og hætta síðan (nema þegar ég byrja og neita að hætta fyrr en það er búið... ). En útkoman var bara ansi flott og umsóknin liggur inni.
Núna eru nokkrir annasamir dagar framundan sem ná að sjálfsögðu hápunkti þegar nafnið á Snúði verður opinberað - haldið niður í ykkur andanum frá og með núna!

Knús og kreppukveðjur
EddaK
-kreppa - sleppa!

Bein leið - gatan liggur greið ...

Ég á heima í skrýtinni götu. Hún liggur ekkert sérstaklega beint, og ekkert drastískt í bara eina átt, heldur eru húsin við hana meira svona á tvist og bast og út og suður - alveg bókstaflega. Sá sem skipulagði þessa götu hefur sennilega verið dálítið rangeygður og hugsanlega líka töluvert ryðgaður í þeirri list að telja. Hví þá? Hugsið þið. Ég skal lýsa þessu fyrir ykkur.
Ég á heima í númer fimm. Í sömu húsalengju eru númer 1, 3 og 7 sem verður að teljast þónokkuð normal svona miðað við allt og allt. Hins vegar gæti verið að umræddur skipuleggjandi hafi eitthvað verið kominn langt ofan í viskítunnuna þegar hann ákvað að setja númer 9 og 11 við hliðina á númer 1 og 13 við hliðina á númer 7.
Hinum megin við götuna eru hús 2 og 4. Ég hef aldrei gerst svo fræg að sjá hús númer 6 neins staðar, en það er þarna eflaust, nema það hafi hreinilega misfarist þegar skipuleggjandinn var farinn að sulla í rauðvínstunnunni líka. Hús númer 8 er líka á lista yfir dularfull húshvörf, og 10 hefur enginn frétt af.
Neðst í götunni - ef götu skal kalla - eru nokkrar húsalengjur sem bera mjög dularfull húsnúmer einnig. Í öðrum endanum eru sléttar tölur frá 30 og upp í 42. Svo tekur við hús númer 51 sem heldur áfram upp í 57 og þá förum við að telja niður aftur í oddatölum. Hvað skipuleggjandinn hefur verið búinn að sulla í mörgum tunnum þarna er ómögulegt að segja.
Inni í miðjunni á þessu öllu sama húka svo hús eins og 14 og 16, einstaka tuttuguogeitthvað hús stingur sér þarna niður líka og eru öll svona frekar hnípin og umkomulaus.

Næsta gata er öllu meira streitforvard eins og maður segir á góðri íslensku. Þar byrjum við í númer 1 og endum í númer 51 ef mig misminnir ekki. Hins vegar hafði einhverjum þótt sniðugt að setja vegartálma í miðja þá götu og því þarf maður að þræða sig í gegnum götuómyndina mína, stöðugt blindaður af órökréttum húsnúmerum, til þess að komast þar út í enda og jafnframt sjá gullpottinn, nefnilega hús númer 51.
Já, það er margt skrýtið í kýrhausnum, og næsta víst að það verður enn skrýtnara þegar nokkrar öltunnur eru tómar.

Svipað var uppi á teningnum í gamla daga í Birkihlíðinni. Að vísu var sú gata frekar bein (en með nokkrum beygjum sem voru nægilega aflíðandi til að forða fólki frá ruglingi) sem hlýtur nú að teljast afrek út af fyrir sig, en engu að síður byrjaði gatan stolt á húsi númer 8. Hús númer þrjú þekktum við eingöngu af afspurn en enginn frétti nokkurn tímann af 1, 2, 4, 5, 6 og 7 og má telja að þau hafi dáið drottni sínum einhvers staðar á teikniborðinu og hafnað í kirkjugarði ónýttra hugmynda.

Ég held að ég gæti alveg orðið skipulagsfræðingur. Ég er töluvert hrifin af beinum línum og réttri númeraröð og held að svoleiðis fyrirkomulag gæti verið ótvíræður kostur í borg þar sem ekkert er beint - og ekkert er númerað.

EddaK
-hárrétt.

Kreppuráð. Fist Edition.
Hér á eftir fer handfylli af kreppuráðum. Sum eru lögleg, önnur kolólögleg, öll eru skynsamleg og eflaust nokkur fyndin. Enjoy.

1. Ekki keyra út í sjoppu. Þó að það sé skafrenningur, blindbylur og hvirfilbylur allt í einni lotu skaltu bara andskotinn hafi það klæða þig í götóttu lopapeysuna og leku stígvélin á la le Krepp og labba þetta. Átt þá líka fyrir namminu í hitaeiningum.

2. Borðaðu minna í einu. Kannski engin tilviljun að súpermódel séu alltaf jafn horuð, hlýtur bara alltaf að vera kreppa hjá þeim. Og ef þú borðar minna í einu endist maturinn vonandi lengur og magamálið minnkar (auk þess sem þú labbar alltaf út í sjoppu. Gott hjá þér.). Skammtastærðir hafa víst stækkað meira en góðu hófi gegnir hjá okkur Íslendingum síðustu árin, og því hljótum við að eiga nógu mikinn kreppuvarasjóð í formi fitu, þó svo að kreppuvarasjóður í formi peninga sé enginn.

3. Hættu að kaupa þér föt og taktu frekar upp saumavélina. Ef þú kannt ekki að sauma er hér á ferðinni mjög gagnlegt kreppuáhugamál sem kyndir eflaust hressilega undir hlátrinum þegar útkoma nýgræðinga í saumaskap er könnuð. Undirrituð er gjörsamlega fjölfötluð þegar kemur að saumavélum, þannig að það má leiða að því líkum að mikill hlátur verði hér á bæ í beinu framhaldi af saumavélamorðunum miklu.

4. Finndu þér kreppuáhugamál. Til að áhugamál geti flokkast sem kreppuáhugamál þarf það að kosta núll krónur og þú þarft að eiga allt til alls til að stunda það nú þegar. Það útilokar eflaust snjósleðarallí hjá vel flestum, en hobbí eins og ljósmyndun, gönguferðir á flatlendi, Bridds, Póker, Hættuspil og sveppatínsla gætu hentað flestum.

5. Hættu að skutla vinum þínum heim eftir djammið og alls ekki fara á fætur um miðja nótt til að sækja þá nema þá þeir borgi fyrir þig fullan tank af bensíni fyrir ómakið. Segðu þeim frekar að djamma alveg þangað til strætó keyrir fyrstu ferð.

6. Taktu strætó. S-leiðirnar koma flestar á korters fresti sem er þolanlegt og hægt er að fara með barnavagna, reiðhjól og ferðatöskur í þá alla. Hverfisleiðirnar koma töluvert sjaldnar, en þá má sjá lið 1. og æfa sig í að labba. Til upprifjunar: Annar fóturinn fyrst, svo hinn, endurtakið eftir þörfum.

7. Segðu upp þessu fjandans líkamsræktarkorti sem kostar þig hálfan handlegg og að minnsta kosti litlu tærnar í hverjum mánuði og farðu í sund, út að skokka, út að hjóla eða gerðu magaæfingar á stofugólfinu. Oft alveg jafn árangursríkt og ferskt loft fæst í leiðinni á núll krónur.

8. Bakaðu þitt eigið brauð. Ég kann fína uppskrift sem þarf ekki að hefast og er eins girnilegt og gott og hægt er að vera. Hringdu bara í mig.. eða sendu mér reykmerki, það er ódýrara.

9. Minnkaðu símanotkun. SMS eins og "hæ, hvað segirðu??" eru bönnuð með öllu í kreppu, þar sem þetta er sennilega dýrasta spurning sem hægt er að bera upp, þar eð eitt SMS kostar um 10-15 krónur (síðast þegar ég vissi... ). Hringdu frekar, og það er ódýrast að hringja úr heimasíma í heimasíma.

10. Þar sem fólk er með internetið nú þegar er hægt að benda á það að samskiptaleiðir netsins eru óþrjótandi og eflaust ódýrari en símaleiðin. Skype, MSN, Facebook og SMS á netinu geta lækkað símareikninginn.

11. Hittu fólk FACE TO FACE. Það er gott og gilt að spjalla á netinu en allt er best í hófi og gleymum því ekki að maður er manns gaman! Jafnvel þó að sá hinn sami sé í götóttu lopapeysunni, hripleku stígvélunum og stórslysinu sem hann saumaði sér.

12. Segðu upp allri mögulegri sjónvarpsáskrift, eða að minnsta kosti þeim stöðvum sem þú getur mögulega lifað af án, og streamaðu ALLT á netinu. Það eru til óþrjótandi síður sem bjóða upp á þann möguleika. Ekki strangt til tekið ólöglegt, þó það sé kannski ekki siðferðislega hárrétt, en hefur sína kosti - maður getur legið yfir sömu seríunni þangað til maður fær ógeð, svona til dæmis, og verið maður með mönnum í samkvæmum þar sem allir aðrir virðast streama nú þegar og hingað til hefurðu ekki haft hugmynd um hvað þeir voru að tala um. En varaðu þig samt, það að streama gæti kostað þig pening því þetta fer jú í gegnum Internetið góða og svona munaður er sjaldan alveg ókeypis.

13. Að lokum (thirteen for luck): Elskaðu, dansaðu, syngdu, kysstu, knúsaðu, kúrðu, hlæðu, gráttu, saumaðu, litaðu, spilaðu, semdu, hlauptu, breyttu, íhugaðu og allt annað sem þér dettur í hug til þess að halda jákvæðninni gangandi á þessum umrótartímum!

Ladies lunching

Ég og Pons skruppum til Dagnýjar í hádegismat eftir að ég var búin að fara niður á Borgarspítala í smá psoriasis meðferð. Svo gott að vera farin að fara út með litla skottið! Hún bara lúllaði sér í hausinn meðan ég fékk mér sveppasúpu og slúður beint í æð.
Fór annars og lét kíkja á psoriasisblettina í hársverðinum í dag og var smurð alveg í klessu í hárinu og er núna eins og vaxdolla um höfuðið og þarf að vera svona þangað til í fyrramálið, en þá fyrst má ég þvo mér. En þetta tekur af í vikunni vonandi og gott að vera farin að gera eitthvað í þessu, gjörsamlega þoli ekki að sjá hreistrið af mér hrynja yfir blessað barnið sem á einskis að gjalda.

Við Bjarni fórum svo með hana í extra langan göngutúr um helgina í góða veðrinu og mikið fannst mömmunni gott að fá að vera svona lengi úti í einu! Það er stundum eins og maður sé hundur sem þarf að viðra vel og reglulega. Svo maður sé aðeins fræðilegur þá ýtir dagsbirta undir serótónín framleiðslu í heilanum að því er talið er og serótónín er eins konar gleðihormón, eða amk mælist það í minna magni hjá þunglyndum skilst mér og yfirleitt er svipað "efni" uppistaðan í þunglyndislyfjum þannig að maður segir bara áfram serótónín og allir út að labba!

Verlsaði mér gallabuxur í Next á föstudaginn og mikið er gott að vera loksins komin úr óléttubuxunum. Það er soldið í það að ég komist í mínar buxur aftur enda ekki alveg gengin saman og með minn aukaforða eftir meðgönguna og sá fram á að missa gjörsamlega alla geðheilsu ef ég yrði mínútu lengur í óléttubuxum þannig að ég splæsti í eitt par af gallabuxum.

Jæja Ponsið vill fá mat einn tveir og prontó, fyndið hvað ég skrifa alltaf þegar hún vill éta blessunin...

Later
EddaK
- the human milk supply

Fjölmiðlamóðursýki

Hér er tillaga - fyrir hverja heimsendakreppufrétt sem fjallar um að við séum öll að fara að svelta hálfu hungri innilokuð á þessari djöflaeyju án þess að komast lönd né strönd skuli viðkomandi fjölmiðill greiða sekt í "kreppulausnarsjóðinn". Segjum til dæmis að sektin yrði 100 kall á hvert orð hverrar neikvæðrar fréttar. Gróðinn yrði síðan notaður til að byggja upp sjúkrahús, setja upp listasýningar og peppa þjóðina upp að öðru leyti.

Önnur hugmynd: Bankarnir skuli beittir hörðum sektum fyrir að vera að leika sér með peningana okkar og enda á að þiggja peninga skattgreiðenda til að redda sér úr peningafylleríisklípunni sem þeir komu sér alveg sjálfir í án allrar utanaðkomandi aðstoðar. Sektin yrði sett í "kreppulausnarsjóðinn" og yrði sirka 100 milljónir fyrir hvern starfsmann sem fékk hróplegan og ómanneskjulegan starfslokasamning og 50 milljónir fyrir hverja glapræðisfjárfestingu sem kostar hluthafa og viðskiptafé allt sitt sparifé. Mér fyndist það alveg sanngjarnt.

Í hreinskilni sagt þá er þessi heimsendafréttaflutningur orðinn ógeðslega þreytandi. Þegar ég er ein heima að lesa þessar fréttir verð ég svo andskoti niðurdregin að það er alveg hreint óþolandi. Sem betur fer læknast það þegar ég fer út og sé að samfélagið funkerar nákvæmlega eins og það hefur alltaf gert (allir einir í bíl, eyðslufyllerí og opnanir á nýjum óþarfa búðum).

Jæja erfinginn vill fá sopann sinn, later...

Stutt og laggott

Ég er óþolinmóð að eðlisfari. Fylgir því held ég að vera ljón. Ég er núna til dæmis mjög óþolinmóð út í vigtina, hún lækkar ekki eins hratt og ég vil. En það stendur til bóta, bara 3 vikur í Fullfrísk!

Ég á ekki neitt. Ég á ekki neitt by choice og skulda þar af leiðandi ekki neitt. Ég veit samt ekki hvort ég eigi að drífa mig í að skipta um banka (aftur og einu sinni enn) því ég er í Glitni og líst ekki á blikuna því það pínulitla sem ég á er samt eitthvað.

Að lokum þá vil ég gefa út smá afkomuviðvörun fyrir sjálfa mig: Hef ákveðið að láta athuga með fæðingarþunglyndi því ég held að ég sé kominn yfir þennan normal blús og yfir í eitthvað aðeins alvarlega. Með mína sögu alla um þunglyndi held ég að það sé betra að byrja fyrr en seinna að tækla þetta og ég viðraði þetta einmitt við hjúkkuna sem kom heim í morgun að vigta ponsið. Hún ætlar að vísa mér í samtalsmeðferð og allir á heimilinu hjálpast að svo ég komist eitthvað út fyrir hússins dyr á hverjum degi. Eitt af einkennum míns þunglyndis er algjört og fullkomið áhuga- og framtaksleysi og ég vona að þessi samtalsmeðferð hjálpi til við að breyta því. Þar sem ég sef líka svo lítið er ég enn veikari fyrir andlega heldur en venjulega en mér er bara lífsins ómögulegt að sofna á daginn, finnst dagurinn nógu stuttur samt. Við vonum auðvitað að samtalsmeðferðin skili árangri og svo er líkamsrækt líka voðalega góð gegn þunglyndi þannig að vonandi get ég verið í henni í allan vetur (þó svo að fæðingarorlofið sé bara 6 mánuðir.. verð þá í amk 6 mánuði).
Þá vitið þið það.

EddaK
-afkomandi