Ég á gamla frænku sem heitir Ingeborg...


... við eftir henni hermum er við göngum niðrá torg!
Og svo slettist skyrið, og skyrið slettist svo,
og svo slettist skyrið, og skyrið slettist svo!

Ég á gamla frænku sem heitir Ingeborg
við eftir henni hermum er við göngum niðrá torg!
Og svo flæðir gasið, og gasið flæðir svo,
og svo flæðir gasið, og gasið flæðir svo!

Ég á gamla frænku sem heitir Ingeborg
við eftir henni hermum er við göngum niðrá torg!
Og svo kviknar bálið og bálið kviknar svo,
og svo kviknar bálið, og bálið kviknar svo!

Ég á gamla frænku sem heitir Ingeborg
við eftir henni hermum er við göngum niðrá torg!
Og áfram situr stjórnin og færist ekki fet,
og áfram situr stjórnin og færist ekki fet!


Ég á annars lítinn spriklara sem var að fá barnasæti. Þegar það er matartími hjá okkur fullorðna fólkinu fær hún að setjast í barnasætið sitt og spriklar á fullu og svoleiðis starir á okkur borða og sýgur neðrivörina í leiðinni. Hún fær kannski bráðum að fá graut svo hún geti hætt að öfunda okkur af fullorðinsmatnum.
Hún fór líka í sund með okkur um daginn og smakkaði vatnið alveg linnulaust, fannst það ekki slæmt heldur.


Ég hef svo lítið að segja. Vissulega skrýtið þegar maður situr heima meira og minna allan daginn með ungbarn. Ég er samt búin að fá að fara í skólann, í Ikea og í ræktina skammlaust og stekk hæði mína af gleði um leið og ég má fara út í rokið og hálkuna.
Rok og hálka er ekki gott kombó þegar maður á leið um bílastæðið við Egilshöll get ég sagt ykkur, er að íhuga að mæta með ísöxi og klifurbúnað næst þegar ég þarf að fara þarna yfir og leggjast flöt á jörðina og toga mig áfram yfir skautasvellið (og þá er ég ekki að tala um skautasvellið inni í húsinu... ).

Er að spá í hvort ég eigi að hætta að blogga - það eru allir á Facebook þessa dagana og enginn skoðar blogg lengur. Atkvæði?

EddaK
- lengi lifi byltingin mínus allt skyr.

Er þetta ekki dæmigert?
Ég væri til í að stúdera hópsálfræði. Alltaf þegar eitthvað ástand hefur varað í einhvern ákveðinn tíma koma upp raddir sem mótmæla einhverju. Eðlilegt kannski. En þegar mótmælendurnir eru farnir að kýta innbyrðis um hvað teljist "verðug" mótmæli þá er hópurinn farinn að grafa undan eigin trausti í augum annarra og "hinir" - sem verið er að mótmæla -búnir að vinna.
Þetta er það sem ég er að tala um í hnotskurn:
http://www.facebook.com/group.php?gid=43776054884&ref=mf#/group.php?gid=43776054884

Nákvæmlega það sama gerðist í Kaupmannahöfn þegar mótmælin við Ungdomshuset fóru að fara úr böndunum. Allt í einu voru allir hættir að vera á bandi unglinganna sem misstu húsið, vegna þess að einhver afmarkaður hópur fór að henda molotov kokteilum og krota á kirkjugarðsveggi. Það gleymdist alveg eins og hendi væri veifað að mun stærri hópur friðsamlegra mótmælenda var að demonstrera alla fimmtudaga klukkan 16. Allt í einu var komið samasem merki á milli litla afmarkaða hópsins og stóra friðsama hópsins og þau voru öll sett undir hatt litla afmarkaða hópsins!

Núna finnst mér eins og það sama sé að gerast á Íslandi og ef við pössum okkur ekki fer margra vikna mótmælavinna og vitundavaknina Harðar og co. gjörsamlega í súginn.

Þetta "grímuklædda fólk" sem allir eru núna á móti (í staðinn fyrir að beina reiði sinni með réttu til útrásarvíkinga og djarfhuga pólitíkusa) er kannski bara grímuklætt svo það komi ekki í fréttunum og missi vinnuna í kjölfarið. Kannski eru þau þarna til að búa til læti, og ef svo er verður að koma fram við þau eins og stríðnispúkann á róló. Því meiri athygli sem stríðnispúkinn fær, því meira gerir hann af sér. Að lokum er stríðnispúkinn það eina sem fangar athygli allra sem eru á róló og allt annað fellur í skuggann. Allt það jákvæða fellur í skuggann. Allt það uppbyggilega, málefnalega og réttmæta fellur í skuggann.

Hættum að beina sjónum okkar að stríðnispúkanum, sameinumst aftur innbyrðis og höldum ótrauð áfram að mótmæla svo að okkar rödd heyrist.

Annars hætta allir að trúa á okkur.

Sameinaðir stöndum vér!

Hrakfallabálkur
Ég get verið rosalega mikill klaufi. Helst þráðbeint í hendur við hvað ég get verið utan við mig. En í einu er ég viss um að enginn slái mér við - ég er heimsins mesti eyrnalokkatýnir. Ég á landsfrægt safn af stökum lokkum sem týnt hafa bróður sínum víðs vegar um heiminn. Núna síðast gerðist einn Pilgrim lokkurinn enn bróðulaus þegar annar féll ofan í niðurfallið á sturtunni í morgun. Klaufalegt? Já. Ósanngjarnt? Afar.

Kannski að ég fari bara að nota ósammstæða eyrnalokka sem pör og komi af stað nýju trendi?

Fyrsti skóladagurinn var í gær. Mér leið eins og ég væri aftur orðin sex ára og fór spennt með hörðu, ferköntuðu nammimunstursskólatöskuna mína í Ísaksskóla, vandlega vopnuð pennaveski og nestisboxi. Þannig var ég í gær. Lagði ýkt snemma af stað, með nýja stílabók, nýjan penna og vatn í flösku. Settist á góðan stað, ekki of nálægt kennaraborðinu, og drakk í mig allt sem kennarinn hafði að segja. Gekk svo út úr tíma með heilann á fullu að vinna úr nýjum upplýsingum, þess staðráðin í að skora hátt í þessum eina kúrs annarinnar. Með loforð um 2 skrifleg próf og rannsóknarverkefni labbaði ég sæl og glöð á háskólatorgið, að hlakka til í laumi að takast á við skriflegt próf og læra eins og alvöru stúdína. Ég fékk mér rosa hollt salat í hádegismat, svona á la háskólanemar sem virðast alltaf og eilíflega borða rosalega hollt og taka með sér tekrús í skólann, en uppgötvaði svo að ég hafði engann til að sitja með í hádeginu, þannig að ég keyrði heim og borðaði mitt salat þar í félagsskap dóttur minnar sem var í pössun hjá afa sínum á meðan mamman gekk aftur í barndóm.

EddaK
-lærandi eyrnalokkatýnir.

Slúðurpressan
Ég var að byrja að horfa á Gossip Girl (já ég veit, ég veit, keep it to yourself) svona til að vita hvað allar hinar stelpurnar eru að tala um, og það fyrsta sem ég rak augun í var þetta:



og hvað hann er ofsalega líkur þessum:




Tilviljun?

Tvöþúsundogátta

Þetta nýliðna ár er ólíkt öllum öðrum sem ég hef lifað. Augljóslega á þetta við um öll manns ár en þetta var sérstaklega mikið öðruvísi.

Janúar
Eftir að hafa vitað að ég væri ólétt í heila þrjá daga þegar nýja árið gekk í garð var augljóst að ég var ekki að fara í neitt nýárspartý. Ég keyrði okkur Bjarna heim úr Jóruselinu klukkan þrjú á nýársnótt í alveg bandsjóðandivitlausu veðri og fór að sofa. Enda búin að vera sofandi öll jólin, sökum nýtilkominnar óléttu.
Við flugum svo aftur út til Danmerkur þarna snemma í mánuðinum eftir að hafa tilkynnt væntanleg ömmu-og afahlutverk á rétta staði. Svo hófst Leyndarmálsmánuðurinn mikli, en ég mátti gjöra svo vel að grjóthalda kjafti yfir bauninni okkar fram að tólf vikna sónar. Það gekk misvel.
Ég fór í tvö próf í janúar, sem var algjört fjöldamet í skólanum, og bæði munnleg. Fékk 12 á verkefnaprófinu sem fjallaði um óskalistasíðuna okkar Karenar, en bara 7 á fagprófinu, en þá fékk maður að vita hvaða fagi maður lenti á 48 tímum fyrir próf. Needless to say þá fékk ég eina fagið sem ég vildi ekki, nefnilega forritun (eða Interaction) og var vægast sagt spæld og vissi ekkert hvað ég ætti að gera.
Staka æfði sem aldrei fyrr í mánuðinum fyrir myrkratónleikana.
Annars var bara að mestu rok og rigning, grátt og kalt.

Febrúar
Staka var með myrkratónleika 1 þann 2. febrúar minnir mig, í Apostelkirken í Vesterbro og þeir heppnuðust ágætlega. Á djamminu eftir tónleikana komst svolítið upp um mig þegar ég drakk bara kók og var allt í einu hætt að reykja.
Tengdó komu snemma í febrúar í heimsókn til okkar og kúlubúans og voru viðstödd seinni tónleikana sem fóru fram í Slagelse í aðeins minna myrkri.
Þetta var ógleðimánuður dauðans og ég bókstaflega lifði á flötu kóki og grænum frostpinnum.
Við fórum svo til Lalla og Louisu í heimsókn þegar ég var komin eitthvað í kringum 12 vikurnar, en samt áður en við fórum í sónar, og það komst aftur upp um mig þegar ég ropaði pent yfir alla viðstadda og sofnaði áður en við komumst á djammið.
Svo fórum við í doubletest - blóðprufu og svo sónar viku seinna - og allt í góðu með kúlubúann og tímabært að fara að opinbera.

Mars
Þetta var mánuðurinn sem ég grét fyrir framan tollvörðinn í Leifsstöð. 'Nuff said.
Ásdís Katla kom í heiminn þann 20.

Apríl
Ég fór að finna spörk og hiksta, jibbý!
Bjarni fór á ráðstefnu í Frankfurt með vinnunni á meðan ég var heima að vinna í lokaverkefninu okkar Karenar um Tuma tannbursta.
Bjarni missti af fluginu sínu frá Frankfurt til Köben og fór með lest í staðinn, sem varð eins og gefur að skilja töluvert lengra ferðalag. Sama dag misstum við netið í íbúðinni okkar og fengum það aldrei aftur inn.
Við fórum í 20 vikna sónar en lilli var að fela sig og sýndi ekki kynið.
Við fórum með Lalla og Louisu til Spánar með Ryanair í lok mánaðarins og ég mæli ekki með því að ferðast með þeim - eða öðru flugfélagi sem hefur frjálst sætaval - ólétt. Kapphlaupið um sætin var ekki það skemmtilegasta sem ég hef gert. Ferðin var hins vegar ljúf og notaleg, alveg eftir pöntun, í alveg lovely veðri. Við upplifðum hringtorg með umferðarljósum í fyrsta sinn og ég reyndi mína menntaskólaspænsku með þokkalegum árangri þegar við vorum að leita að hinum og þessum stöðum.
Bjarni fann fyrsta sparkið hjá Snúði úti á Spáni!

Maí
Lokaverkefni in full swing, bilað að gera hjá okkur Kareni og vinnubúðir settar á laggirnar uppi í skóla.
Við Bjarni að drepast úr ofnæmi og skiptumst á að knúsa viftuna í hitabylgjunni sem ríður yfir.

Júní
Lokaverkefni skilað with time to spare. Prentum út tæplega 70 bls skýrslu í sex eintökum takk fyrir og geri aðrir betur.
Tónleikar Stöku í Kettinge þann 1. og þeir síðustu sem ég tók þátt í með þeim. Ég fékk stól, enda orðin doldið massíf þarna!
Ég hætti offissjallí að nota hjólið í þessum mánuði.
Svo tók við lærdómur fyrir próf og Tumi tannbursti og ævintýrin hans nældu sér í fullt hús.
Við vorum svo bara að pakka niður íbúðinni og útvega okkur tilskilda pappíra í rólegheitunum í allri sólinni. Svo var smá panikk að koma búslóðinni í skip sama dag og ég og Karen vorum að útskrifast (það var líka þrumuveður þennan dag, when it rains it pours, no?).
Mamma og pabbi komu út á afmælisdaginn hans pabba til að vera við útskriftina og svo hjálpa okkur með íbúðina, og eins gott því ég var orðin eitt bjúga á þessum tímapunkti.
Við gistum síðustu næturnar í Kaupinhavn í heimagistingu á Volosvej.
Við yfirgáfum svo Danmörku í bili þann 30.

Júlí
Heitt! Sveitt! Bjart!
Ég var fröken bjúgur í þessum mánuði og fór í sund og át súkkulaðirúsínur svona mest megnis.
Við fórum í þrívíddarsónar snemma í mánuðinum og fengum að sjá að litli snúðurinn okkar var stelpa! Alveg frábært í alla staði.
Fórum norður á Illugastaði rétt fyrir verslunarmannahelgi og vorum í sumarbústað og fórum svo í brúðkaupið hjá Mána og Dröfn þann 26.!
Borgarstjórakapphlaupið hefst enn og aftur og það sjást bolir í Dogma með áletruninni ,,Hver vill vera borgarstjóri?" sem mér þótti afar spaugilegt.

Ágúst
Bjúgástand náði nýjum hæðum.
Fór sem mannleg rúllupylsa í brúðkaupið hjá Lalla og Louisu þann 9.
Emilía Rut kom í heiminn svolítið löngu eftir settan dag og með látum.
Íslenska landsliðið í handbolta fékk ólympíusilfur og Dorrit lét hin ódauðlegu ummæli falla - ,,Ísland er stórasta land í heimi''!
Ég átti 24 ára afmæli og eyddi deginum í að versla fyrir sjálfa mig og fara út að borða á Brons með Dagnýju minni og Bjarna mínum.

September
Fór með Dagnýju í litun og plokkun þann 1. og svo settumst við á Óliver í sólinni. Ekki 24 tímum seinna var ég komin með litla gimsteininn minn í hendurnar!

Allt havaríið fór af stað aðfararnótt 2. september og miklum látum síðar var Freydís Helen komin í heiminn.
September leið svo bara töluvert hratt og tímanum var að sjálfsögðu varið í að hugsa um litla ungann okkar.
Bankarnir byrja að falla eins og spilaborgir. Og það var ekki mér að kenna.

Október
Freydís Helen var skírð þann 26. og óx og dafnaði vel. Við skötuhjúin fengum að bregða okkur af bæ þann 21. til að skreppa í bíó og á kaffihús og fögnuðum 3 ára sambandsafmæli.
Sagði einhver kreppa?
Mótmæli um allar jarðir - loksins kunna Íslendingar að láta í sér heyra þegar þeim mislíkar.

Nóvember
Enn vex og dafnar ungi litli. Bjarni fer til Danmerkur þann 28. til að taka próf.
Kreppa... kreppa... sleppa?
Mótmæli afmarkaðs hóps virðast vera að fara úr böndunum skv. fjölmiðlum.
Borgarafundur í Háskólabíói þar sem 2000 mans komu saman til að hlýða á svör ráðamanna, sem virtust samt ekki halda að þeir sem þar voru af almenningi sýndu réttan þverskurð af þjóðinni - ,,Þið eruð ekki þjóðin".

Desember
Linda frænka mín kemur til landsins í heimsókn frá Nýja Sjálandi. Við fengum að kíkja á djammið og amma Hildur passaði á meðan ;)
Bjarni kom svo heim eftir úthald í gengiskreppu eftir að hafa staðið sig frábærlega.
Virðist ekki vera nein kreppa í jólaverslun og eiginlega ekki nein kreppa yfir höfuð ef maður miðar við hegðun landans. Samvkæmt mbl.is er samt allt að fara norður og niður með viðkomu hjá andskotanum.
Jólin, eins og vera ber, og svo margt annað skemmtilegt. Dúa og Saga komu báðar til landsins og það var skvísuhittingur heima hjá Dúu þar sem hvert hláturskastið rak annað ;)
Svo komu bara áramót og svo var þetta skrýtna ár bara búið!

Svo fundust ísbirnir hér og þar á landinu yfir árið, ég man bara ekki alveg hvenær, og greyið bangsarnir skotnir á færi nánast án umhugsunar.
Borgarmálin voru í fokki, ríkismálin svo í fokki, allt ísland bara í helvítis fokking fokki. En það stoppar okkur ekki í að skemmta okkur vel!

Óhætt að segja það að þetta ár hafi verið ólíkt öllum öðrum. Það var ljúft, notalegt, heitt, kalt, kom á óvart og var í alla staði ómissandi þáttur í þessu lífi mínu.

Gleðilegt nýtt ár,
EddaK