Skilningsskortur
Mig langar svo að skilja hvað það er sem olli því að 620 þúsund kallinn sem ég ætlaði að senda út fyrir helgi breyttist í 680 þúsund kall eftir helgi.
Mig langar að vita hvað stýrir genginu og hvort og hvenær það breytist aftur mér í hag.
En ég skil það ekki.
Það er frústrerandi.

Eftir því sem ég kemst næst eru stýrandi þættir amk. gengisvísitala, stýrivextir, gjaldeyrishöft og ... eh... eitthvað eitt leiðinlegt hugtak í viðbót.

Kaupþing útskýrir gengisvísitölu svona:

Gengisvísitala íslensku krónunnar mælir verðgildi erlendra gjaldmiðla gagnvart krónunni (solid - skil það). Þegar vísitalan hækkar er verð erlendra gjalmiðla að hækka í krónum talið (sem sagt dollarinn verður dýrari þegar talan fer upp?). Hækkun vísitölunnar jafngildir því lækkun á gengi íslensku krónunnar (krónan að veikjast) (Þannig að þegar krónan veikist, fæ ég þá færri dollara fyrir krónurnar mínar?). Þegar vísitalan lækkar er gengi krónunnar hins vegar að hækka (krónan að styrkjast). Vísitalan er samsett úr myntum þeirra þjóða sem við eigum mest viðskipti við. Seðlabanki Íslands endurskoðarárlega samsetninguna í ljósi utanríkisviðskipta ársins á undan.

Sko. Ef ég skil þetta rétt (sem ég garantera engan veginn) þá er veiking krónunnar vont mál ef maður þarf að kaupa dollara fyrir íslenskar krónur, en gott mál ef maður þarf að selja dollara og fá íslenskar krónur í staðinn.

Ókei. Gefum okkur að ég hafi rétt fyrir mér. Krónan hlýtur þá að vera veik núna, ikke? Og væri þá ekki ógó sniðugt fyrir alla þá sem eiga útlenska peninga að bara selja þá og kaupa krónur eða? Bíða svo eftir að krónan styrkist og selja þá krónurnar sínar aftur? Og afhverju gerir það enginn? Ég vil að allir geri það svo ég fái eðlilegt magn af dönskum krónum fyrir my hard earned pay (eða öllu heldur Bjarni's hard earned pay).
Er ekki einhver sem ég get hringt í bara og reddað þessu? Var engum öðrum búið að detta það í hug eða?

Svo eru einhverjir aðrir þættir sem hafa áhrif líka. Botniggíessu.

Það sem mér finnst alltaf súrast samt er að einhverjar arbitrary reglur smíðaðar af mönnum - hin svokölluðu lögmál viðskiptanna - geti haft svona hrikalegar afleiðingar. Og þegar leikmaðurinn skilur varla neitt í neinu þá getur varla verið von fyrir hann að leiðrétta stöðu sína, eða hvað?

EddaK
-who single-handedly saved the icelandic currency.
Right.

Heimilið í Höfn

Jibbý! Við erum komin með íbúð úti í Köben - mission accomplished :) Við skráðum okkur á leigusíðu í lok febrúar og vorum búin að sigta 2 aðrar íbúðir út, og fá neitun, áður en þessi datt inn á borð hjá okkur. Hún er reyndar allt allt ALLT annars staðar en við ætluðum upphaflega að flytja, og ég verð að viðurkenna að það truflaði mig pínupons þegar við sóttum um hana, en þessi íbúð er með þvottavél, þurrkara, uppþvottavél, húsagarði, barnaherbergi, nýuppgerðu eldhúsi, baði, nýuppteknu gólfi, stórri geymslu og frábærum leigusala :) Og maður getur bara ekki horft framhjá svoleiðis flottheitum þó svo að hverfið sé vitlaust ;) Svo spillir nú ekki fyrir að eitt best geymda leyndarmál Kaupmannahafnar, Valbyparken, er alveg í túnfætinum. Lestarstöðvar eru spottakorn í burtu og ágætis strætósamgöngur líka. Nágrannarnir eru, samvkæmt leigusalanum, eitt par um 35 ára (fyrir ofan okkur), einhleyp kona um fimmtugt (fyrir neðan okkur) og barnafjölskylda (við hliðina á okkur) þannig að þetta er rólegt og fínt.

Hverfið heitir Kongens Enghave formlega, en er í daglegu tali kallað Sydhavn. Það var reist í kringum seinna stríð sem verkamannahverfi, og enn þann dag í dag býr mikið af vinstri sinnuðu fólki þarna. Nú er verið að vinna að því að breyta hafnarmyndinni þarna, áður voru þarna margar verksmiðjur sem nú standa auðar að mestu leyti, og það er verið að reisa bryggjuhveri þarna sem er langt komið.
Hverfið líður fyrir það að vera skorið í sundur af nokkrum umferðaræðum, þannig að það er ekki svona community fílingur þarna eins og í mörgum öðrum hverfum í Kaupmannahöfn, en maður verður þá bara duglegur að leita uppi hverfishátíðir í öðrum hverfum ;) Hverfið er líka svolítið einangrað, umferðaræðarnar umlykja það á tvo vegu og Valbyparken og svo sjórinn á heilli hlið og það er hluti af ástæðu fyrir að communityfílingurinn er ekki til staðar. Aftur á móti virðast íbúar í sömu húsum og jafnvel sömu götum oft halda vel saman.
Hlutfallslega eru mjög margir eldri borgarar og "fortidspensionister" (fólk sem fer snemma á eftirlaun af einhverjum ástæðum) sem búa í þessu hverfi, sem eykur enn á rólegheitin. Mikið er um einstæða foreldra þarna líka. Rónarnir halda sig flestir á Mozarts Plads, en Karen sem lærði með mér úti átti einmitt heima þar og þetta voru nú meinleysisleg grey. Svo skilst mér á þeim sem ég hef spurt að rónaskapur í þessu hverfi sé ekkert meiri heldur en gengur og gerist í öðrum hverfum Kaupmannahafnar!
Við munum gera leigusamning til að byrja með til tveggja ára og eftir þessi tvö ár er víst möguleiki á framlengingu, en það er svo sem aldrei að vita hvað maður gerir. Leigan er 7500 danskar á mánuði, sem er um 150 þúsund íslenskar miðað við núgengi, sem er svipað og fólk er að greiða fyrir 3gja herbergja íbúðir hérna í RVK. Við munum svo sækja um boligstötte sem verður á milli 2 og 3 þúsund danskra á mánuði. Síðan fáum við sjálfkrafa barnabætur, 3500 danskar 4 sinnum á ári og svo var ég að komast að því að sem námsmenn getum við líka sótt um auka barnabætur, auka 1500 danskar 4 sinnum á ári! Ekki ónýtt það.
Það eru 4 vöggustofur og 4 leikskólar í næsta nágrenni og 2 ágætis búðir í göngufæri. Svo er stutt að keyra bæði í Fields og Fisketorvet ef maður þarf að kaupa annað inn - og við tökum bílinn með okkur, liggalá! Tengdó eru jafnvel að spá í að koma með hann í september fyrir okkur og gera sér ferð úr því.
Við leigjum íbúðina frá 1.5. en munum ekki flytja fyrr en um miðjan júní. Núna er því bara næsta mál á dagskrá að skipuleggja fjármálin í drasl (sem er þó langt komið), endurpakka búslóðinni og vera svolítið grimm þegar það verður valið sem fær að fara með. Ekki nenni ég að borga flutning undir pappíra og skrautstyttur sem munu aldrei koma að neinu gagni!
Bjarni er líka búin að setja sig í samband við strák sem hann þekkir þarna úti um að komast í rafvirkjadjobb í smá tíma í sumar og auka enn við varasjóðinn okkar. Hann er orðinn helvíti álitlegur nú þegar, en á meðan Lín er svona lágt veitir ekki af því að búa vel í haginn svo maður verði ekki í peningavandræðum í útlandinu!

Við hlökkum til að taka á móti gestum í nýju íbúðinni okkar -og nú mun fara vel um næturgesti, en planið er að kaupa uppblásið rúm fyrir svoleiðis tilefni - nú og morgunverðarbakka ;)

Jæja, þá er þessari fræðslu lokið ;)

EddaK
- maður kann að bjarga sér!!

PS: Nokkrar myndir:Hérna er húsið, rétt sést í rauðan punkt sem merkir það

Það er stór og góður almenningsgarður rétt við götuna okkar. Svo eru 6 km í skólann minn (neðri mynd)

Stutt í Tivolí ;)

Svona fer maður upp í skólann hans Bjarna

Me and My Mini

Ég er búin að ætla mér að skrifa hérna inn í langan tíma en hugmyndabrunnurinn er þurrausinn. Svo datt eitthvað skrifvænlegt í hausinn á mér loksins í gærkvöldi þegar ég var að keyra heim eftir að hafa skutlað Eddu vinkonu og vinum hennar í bæinn með dúndrandi Queen á fóninum og stórsöngvara í bílnum að reyna að yfirgnæfa Freddy Mercury og það vel yfir hávaðamörkum. Djöfull var það gaman.

Þegar ég var að keyra heim var ég að hlusta á tónlist af Mini-inum mínum. Og ég fattaði hvað ég hlusta rosalega sjaldan á tónlist núorðið. Einu sinni gat ég ekki farið í gegnum heilan dag án þess að hlusta á uppáhalds lögin mín og sá tími er í minningunni einn samfelldur sælutími, þannig að í gærkvöldi spilaði ég þau nokkur í bílnum og um mig fór ánægjuhrollur - þetta var eins og að heilsa upp á gamla vini. Röddin fékk að reyna sig á ný og gamall draumur skaust upp á yfirborðið. Ég hef sennilega virkað tööööluvert furðuleg á þá sem ég mætti, syngjandi sæl og glöð með tónlist á milljón desíbelum með sólheimaglottið allan hringinn - bött hú kers, þetta var ljúft!

Svo fór ég að velta fyrir mér afhverju tónlist er sumum svona rosalega hugleikin. Hvað er það við tónlist sem lætur hrollinn hríslast niður eftir bakinu og ánægjutár gægjast fram úr augunum? Ég hef í alvörunni upplifað bæði - en ég veit að sumir hafa upplifað hvorugt og mér finnst það svo skrýtið að ég næ hausnum eiginlega ekki í kringum það. Ég held að það sem er svona sérstakt við tónlist er að sú sem manni finnst best tekst að segja eitthvað með hljómum, tónum, tónbilum og takti - algjörlega án orða - það sem maður vill segja sjálfur. Þannig er það að minnsta kosti hjá mér. Það síðasta sem ég læri við góð lög er textinn. Ég hef hlustað á sum lög í mörg ár og kann enn ekki textann, en ég kann nákvæmlega trommutaktinn, bassalínuna eða gítarriffið. Ég læri mun auðveldar texta við popplög samt. Ég er búin að eiga Me and Armini í rúmlega hálft ár núna og ég kann hann töluvert vel - því tónlistin er töluvert einföld. Hins vegar á ég bágt með suma textana við Porucpine Tree og Radiohead, einfaldlega vegna þess að það er svo mikið annað í hverju og einu lagi sem hægt er að hlusta á og gleyma sér í. Skiljiði?

Ég fór að pæla í því um daginn hvaða lag er fullkomnum fyrir mér. Ég er komin með tímabundið svar - lagið Normal með Porcupine Tree á plötunni Nil Recurring (þetta er sennilega algjör Latína fyrir flestum - forvitnir afli sér upplýsinga á Wikipedia!). Það hefur allt - flotta melódíu, skotheldan texta, ris og hnignun, útrásarkafla, tilfinningaþrungna kafla og ánægjulega hlustun í alla staði. Svoleiðis vil ég hafa mín uppáhalds lög - aðeins meira heldur en three chord wonders með einföldum texta, þó að slík lög séu ágæt til síns brúks samt sem áður. Ég vil bara meira en það.

Skal nú dramatískum útlistunum á tónlistarupplifunum mínum lokið.

Fokk. Það er kaka beint fyrir framan mig. Ég er svo nálægt því að detta í það að það er asnalegt. Og maður búinn að vera í átaki í hálft ár og ekki komin með meiri sjálfsstjórn en þetta. Úbbosí!

Prófkjör búin - hjúkk. Þoli ekki kosningaauglýsingar af neinu tagi. Var þess vegna alltaf frekar súr hina árlegu kosningaviku í MH - líka af því að ég þorði aldrei að bjóða mig fram í neitt og fannst allir aðrir fara svo létt með að eignast vini og verða vinsælir, sem jú nokkuð sem ég hef aldrei verið góð í. Núna tekur bara aðal slagurinn við og ég er að hugsa um að hundsa allar áróðursauglýsingar samviskusamlega og taka bara upp pennann á kosningadaginn og kjósa eins og ég hef alltaf gert - með hjartanu.

Farin að flýja kökuna,

EddaK
- með hjartað í kökunni