Change of plans!

Erum ekki að fara til DK 30. júní eftir allt saman. Stundum breytast hlutirnir bara og ekkert við því að gera annað en að aðlaga sig að breyttum aðstæðum.

Við erum samt að fara! Dagsetningarnar færðust bara.

Færðust bara fram, það er að segja.

Bjarni fer næsta sunnudag. Ég og Freydís förum 9. júní.

Bjarni var búin að vera með vinnu í sigtinu en óvíst hvort að hann gæti fengið hana. Við vorum samt búin að búa okkur undir það að geta stokkið af stað með litlum fyrirvara og búin að koma búslóðinni svona að mestu í flutningshæft horf. Svo fær hann símtalið á mánudaginn um að hann geti bara keypt sér flugmiða út og við höfðum sem sagt um 24 tíma til að koma öllu saman og niður í Samskip, en þeir loka fyrir móttöku búslóða klukkan 16 á þriðjudögum.

Við tækluðum þetta svo KEPPNIS. Erum svo fullorðin - killer team ég og Bjarni.

Á mánudagskvöldið var Bjarni í því að bera búslóðina sem var hjá tengdó niður í bílskúr svo hún væri gúdd tú gó þegar við kæmum með vörubílinn daginn eftir. Á þriðjudagsmorguninn hentum við öllu niður í hol hérna sem á annað borð átti að fara í skipið. Við vorum sveitt og falleg, bæði með ljótuna fyrir allan peninginn, og barnið ekki á því að gefa foreldrum sínum vinnufrið (and why should she?) þannig að Amma Kiddý kom og sótti litla sólargeislann og tók hana með sér uppeftir svo við gætum klárað okkar dæmi í hvelli. Áfram sveitt, áfram subbuleg og áfram vinnandi alveg í átjánda gír tókst okkur að koma öllu flutningshæfu í horf. Svo brunuðum við og sóttum bílinn, Óttar meiraprófari kom og keyrði hann fyrir okkur, og brunuðum upp í Jóró. Og það var HLAUPIÐ. Við hlupum með kassa eftir kassa, sófaeiningu eftir sófaeiningu, dýnu eftir dýnu, úr bílskúrnum og upp í bíl. Þetta tók okkur held ég 20 mínútur sem hlýtur að vera algjört fjandans met, enda voru allir enn sveittari og fallegri eftir að þetta tók af. Svo brunuðu Bjarni og Óttar heim og skveruðu draslinu þar í bílinn og á meðan fór ég niður í Samskip til að athuga hvort ég gæti gert eitthvað til að flýta fyrir. Svo var ekki.

Bjarni og Óttar voru komnir niður í Samskip klukkan hálf fjögur takk fyrir pent og þá átti eftir að raða öllu helvítis draslinu á bretti. Bjarni púslmeistari tók sig til og kom þessu á 2 bretti á viljastyrknum einum saman held ég bara - það var eitt sófahorn sem trónaði þarna heldur vafasamt efst á seinni pallettunni og sú leit út fyrir að vera bara skúlptúr á einhverju listasafninu heldur en beinlínis palletta stútfull upp í rjáfur af öllum okkar veraldlegu eigum.

Skrifstofan lokar klukkan 16:30 þarna í Samskipum og við áttum eftir að borga. Klukkan 16:27 hendist ég upp í bílinn, keyri þessa 300 metra að skrifstofunni og hleyp að hurðinni. BÆNG. Búið að læsa. Sem betur fer vissu þeir af okkur (vildu ekki missa af peningnum sjáiði til!) og það var önnur hurð sem ég gat farið í gegnum. Ég settist rennisveitt og eflaust afar illa lyktandi á móti greyið manninum sem var núna skikkaður í smá yfirvinnu að taka við greiðslu og tryggingu frá okkur og kom ekki í ljós að hann þurfti að púsla dálítið fyrir okkur. Við höfðum nefnilega fengið tilboð upp á flutning á 4.5 rúmmetrum og héldum að við værum að fara með svo mikið. En svo tínist alltaf eitthvað til og á endanum voru þetta 6.7 rúmmetrar. Við erum svo með SÍNE afslátt og svo fengum við smá auka afslátt ofan á það og greyið strákurinn mátti hafa sig allan við að græja þetta svo upphaflega tilboðið gilti, bara með auka rúmmetrum. Þessar tölvur vilja dálítið hugsa fyrir mann stundum nefnilega.

En á endanum gekk það og klukkan tíu mínútur í fimm komst hann loksins heim til sín í grill - og töluvert lægri upphæð á debetkortinu mínu eftir þennan aksjónpakkaða dag.

Svo var ágætis spennufall heima hjá tengdó um kvöldið - við föttuðum að við værum í alvörunni að fara eftir eitthvað "akademískt" korter og bara nokkrir dagar eftir á Íslandinu góða.

Núna erum við því að reyna að leyfa öllum að sjá Freydísi sem það vilja, bóka hittinga hér og þar um bæinn og plana hvernig best sé fyrir nýja móður að fljúga með 9 mánaða stýri í morgunflugi með enga kerru.

Skemmtilegir tímar.

EddaK
- you can call me maestro.

The Terror...

I am one of those people who doesn't seem to grasp what fashion is all about. At heart, I am very much against the fact that there are people out there who dictate what us, the commoners, get to wear in order to feel like an integrated part of society (assuming, that's what we want). There are trendspotters out there, fully employed by fashion houses, whose main job is to drink lattes in Europe and then try to predict what the mindless commoners will like next season, then report back to their bosses and make tons and tons of cash so they can buy an infinite number of lattes... and of course, next season's trends, which of course dominate the stock of all sorts of shops all over the planet.
Imagine if they'd tried to pull something like this in the middle ages. I can just see it - Lancelot trying on a new suit of armour and worrying about whether Arthur would be wearing the same at the Round Table - which, of course, would have been utterly impossible and required a swift wardrobe change. Bloody likely.

Only a very few years ago, we were at the peak of ridiculing what has been called 'the Dark Ages of Fashion'. There were 80's dances being held at various high schools around the western hemisphere, where people would be in good spirits the minute they stepped into their 80's outfits (side-ponytails firmly in place, headband and neon-colured jackets galore), no other kind of spirits needed to keep said good humour. We reminisced with horror, having fits of laughs when we saw photos of women with bushy hair, ankle-high Reebok trainers last seen in an at-home aerobic pamphlet with black-and-white photographs, along with spandex leggings, leotards cut so high up the leg you could practically see armpits peeking through and wild and loopy earrings designed to kill.

Oh- wait. I saw a girl dressed just like that the other day. Snap.

And the epiphany of said Dark Ages - the shoulder pad. And what do you know, they're making a comeback.

Well, I for one simply refuse. I will continue my self-imposed fashion retardness, blissfully ignoring this latest trend, which no doubt will make fashion moguls laugh right out loud when they see what the 'mindless commoner' will put on just to fit in.

I wonder, if I start wearing an acctual suit of armor down town, will it catch on? Or will I be one of those sorry examples shows like 'What not to wear' cast for their episodes... ?

EddaK
- stepping out of the dark.

Guilty Pleasures
I'm pretty sure that the definition of guilty pleasures would go something like 'something one does and secretly likes but would rather die than have other people find out about'.
Well, my guilty pleasures may not be spectacular, but they might surprise you. I'm not ready to die even though I'm posting them here; I just figure it could be an interesting insight for my reader out there.

Well here they come, my guilty pleasures:

Guilty pleasure no. 1:
- I secretly like Justin Timberlake. When I hear the music I feel like climbing up on table tops, Tequila firmly in hand, and dance dance dance. The beats just bring me back to a former self. This is very hard for me to admit, the self-proclamed rock-and-rollah, seeing as I would rather die than drive down town with my windows rolled down and Justin blasting from the speakers, but when the time comes for a night on the town, Opeth, SoaD, Tool or similar just doesn't cut it.

Guilty pleasure no. 2:
- E Television network. OhMyWord. Nothing sparks interest more than beauty queens crying over lost crowns, Playmates shagging 70-something year-olds, a plastic surgeon gone one too far or a unique insight into the lives of all the stars you feel like you should know anyway, because they're in the public eye so much. Oh, and nothing kills ego as much either. Everyone is bloody well gorgeous on that channel and makes me want to climb into bed in my sweats with a can of ice-cream (preferrably double cream...). But I guiltily watch anyway...

Guilty pleasure no. 3:
- Gossip websites. Damn it. I used to be so above reading gossip and I still really think it's tarty and hurtful, and that's why it's a guilty pleasure! I started clicking in when I found the Internet in its entireness (if that's a word) so excruciatingly boring that I had to find something else to refresh other than news sites with reports on devastating natural distasters, drugs, molestation and petty crime, blogs that were never updated, and generic mySpace accounts. Needless to say, I'm a PerezJunkie by now, and guiltily so. I would honestly like to be rid of this bad habit; I am a grown woman, mother, serious intellectual etc. but it's just so hard...

Guilty pleasure no. 4:
-Driving with my all time fav rock tunes at full throttle, windows slightly down, sunglasses in place, hoping to catch a red light somewhere along the way and seriously impress the driver of the next car with my music choice. Has never happened. When someone I would like to impress is acctually in the next car I usually don't have music, the tune I'm listening to inexplicably changes into one of Bach's Preludes (or what have you) or I spill something down my top. When I'm acctually on a red light with a perfect tune playing, the driver in the next car is an old lady who eyes my like I'm the embodiment of everything that's the matter with today's youth (I say 'youth', take with a pinch of salt.. ).



The slightly less guilty pleasures:
1:
Blogging. I enjoy writing, that's it. Even though blogging is oh so passé these days, it will come back. Just you wait. I might be wrinkly and gray before that acctually happens, but I'm biding my time. Just to say 'I told you so'.

2:
Having a fag when out on the town. And I don't mean an obviously homosexual man, but the smokeable kind. There's something about those little deathsticks that is necessary when out. Sucks that they banned smoking in bars. Makes me lose my cool. Seriously.

3:
Reading paperbacks that were never intended to be literary masterpieces. Case in point: Shopaholic. I mean, there's something fantastically pop-cultural about them, and since I'm not a big fan of pop-culture (in theory perhaps) you would think that I'd steer clear of that kind of literature and be seen with James Joyce's Ulysses or even The Complete Works of Shakespear, Chaucer, Faulkner and all of them in the same volume, but I just haven't progressed to that stage of literature yet (having read some, though, occupational hazard when being an English major). Mind you, I do find some people who talk loudly about the impressive books they've read to be ever so slightly condescending, fake, and just trying to impress for all the wrong reasons.

4:
Harry Potter and Twilight. Honestly. I just love adventure fiction and I refuse to grow up and read all the aforementioned important literature just because it's supposedly significant. I find my nerdy book series to be just as significant. I do wish that nobody else liked them though, I much prefer to like things no one else does, most of the time.


That concludes this rambling about guilty pleasures and slightly less guilty pleasures.
Best go park on the couch and read an isignificant paperback and have fun with it.

I do love being a nerd. Nothing guilty about that.

Thoughts, anyone? If you share, I'll tell you what the longest, monosyllabic word in English is. Because I know you're just dying to know.

Night night,
EddaK
-openly nerdy, guiltily normal.

Well we're in the hole now!

I have been suffering from amateur-writer's block lately. That has never ever EVER happened to me before. Usually, the words just flow. I suspect it is because I care more about the digital footprints I leave behind these days. You see, I have this website counter implemented in the background of this site, and I can see how people come through to my site. This week, the visitors were mostly people from around the world who had googled my name. I can't deny, I felt week in the knees, and not in the romantic, freshly-fallen-in-love kind of way, but the ohmygod-there's-a-creepy-stalker-following-me kind of way. Shite.

But the reason for this post, the spark for the free word-flowing if you will, was the Eurovision song contest. The first preliminaries were last night and as much as I think this contest is getting out of hand in the area of the rediculous, I always watch, Lay's sour cream & onion in hand. The songs were bad, OK, tolerable and completely horrible. And what do you know, we got through. Iceland acctually got through. When they started holding theses preliminaries, as opposed to cramming all 40-something nations together into one giant competition night, Icelanders as a nation were fairly certain that we would never ever get to migrate to the final competition night, and the popular opinion was that the Eastern block was to blame; that they'd formed some sort of voting 'mafia', only voting for their neighbours in the contest, no matter how rubbish the songs were etc. Needless to say, Scandinavians do exactly the same thing, and the rest don't really care enough to form conspiracy theories.
The explanation for Eastern Europe's dominance in the competition for the past few years may be as simple as they care enough to vote, and that neighbouring countries have similar tastes in songs.
But anyway.
Our representative, the cute-as-a-button Jóhanna (or Yohanna, to the rest of the continent) did admirably under pressure, did her bit flawlessly and came out on top. Of course, we all yelled when she got the final spot and now Eurovision-parties are being organised wherever there are Icelandairs and then beer close by.
Obviously, I'm no exception. Have managed to convince the grandparents to babysit the little tyke and off we go to the general bad-song merriment. Fantabulous.

The only drawback is that if this is the year we acctually manage to win, for the first time since we started competing in 1986 or 7, we won't be able to afford hosting the blasted event. We neither have the venue nor the resources.
If the unexpected would happen during this year of resession and financial betrayal, I suggest we move the competition to the Westman Islands and hold it in unison with the legendary Þjóðhátíð during the bank holiday weekend in August.
Why the hell not?

Lastly, my embarrassing fascination with Robert Pattinson inexplicably continues. Mostly, I'm curious about him. Am embarrassed for his behalf on the title 'sex-symbol' although I'm sure he's [secretly] enjoying it (and yes, many happy returns on the 23rd birthday). But mostly, it annoys me that I, a person, cannot get in touch with other persons that happen to be named 'actors', 'sex-symbols', 'philanthropists' or even 'hand-bag designers', just because they're unapproachable due to some arbitrary social status. Oh, and the length of a continent plus ocean.

So that's why I joined Twitter. And realised that there are copycats and fakes galore, ruining the experience for me. So I'm getting in touch with real people instead, and trying to make head, tail or fin of this phenomenon.

Well, baby's bawlin' it's head off.

Later.
EddaK.

Getting in touch with my feminine side

Ókei. Þið sem þekkið mig vel vitið að ég er ekkert voðalega kvenleg svona dagsdaglega. Yfirleitt læt ég duga að greiða hárflókann, skella á mig maskara og smokra mér í næstu föt sem eru tiltæk á stólnum og ég er gúdd tú gó. Ég hef ekki mikið spáð í útliti í gegnum tíðina, þó að ég eigi mín móment, og er gjörsamlega fullkomið fashion-retard.
En núna, allt í einu, hellist yfir mig óútskýrð löngun til þess að sanka að mér alls konar fegrunarvörum og fylgihlutum. Þetta er gróflega það sem mig vantar (lesist: langar í):
1. Nýr maskari sem klessist ekki eins og fuglaskítur á augnhárunum á mér
2. Augnbrúnagel - mitt er orðið gamalt og drulluskítugt og ætti mögulega að vera með aðvörunarstimpil á sér, enda líklega orðið jafn geislavirkt og Tsjernobyl var árið 1987
3. Belti - nýju gallabuxurnar mínar haldast undarlega illa á mjöðmunum á mér, samt eru þær ekki of stórar, meira eins og hársbreidd of litlar
4. Bolur sem passar við ekki-of-stóru gallabuxurnar mínar
5. Hreinsimjólk - er bara einn fílapensill.
6. Hársprey - ómögulega slétt hár hangir yfirleitt ómögulega slétt í kringum andlitið á mér og fer í taugarnar á mér.
7. Aungskuggar - þegar maður er með græn augu þarf maður víst að nota græna og fjólubláa augnskugga.
8. Fylgihlutir - eyrnalokkar (fröken eyrnalokkatínir HF góðan dag, get ég aðstoðað), hálsmen, hárskraut og svo framvegis
9. Leggings - teygði mínar til óbóta á meðgöngunni og þær urðu aldrei samar aftur
10. Djammjakki - eins og með önnur föt er ég undarlega fötluð þegar kemur að því að velja jakka og veit ekki hvort að dúnúlpan sé nógu hipp og kúl í sumarhitanum
11. Einkaþjálfari - til að ég geti nú passað í öll tískufötin.

Áætlaður kostnaður: Um það bil 60 þúsund. Budget: 5 þúsund kall.

Hmm.

Neyðist til að velja og hafna.

Ætla því að reyna að fjárfesta í eftirfarandi fyrir djammið á morgun:
1. Hreinsimjólk - nei æji nota bara vatn. Strike that.
1. Augnbrúnagel. Kannski selur Tiger eitthvað ódýrt.
2. Hárspreybrúsi í dvergastærð - kannski líka til í Tiger ... eða er ótrúlega búðin ennþá til?
Hmm sleppi augnskuggum... sleppi eyrnalokkum og fylgihlutum...
3. Verð að kaupa belti. Krúsjal að fötin haldist utan á manni á djamminu, með góðu eða illu.
Tími ekki að kaupa maskara, efast um að þeir selji maskara í Tiger sem hafa ekki verið prófaðir á Bengal-tígrisdýrum í útrýmingarhættu...
Slaufa einkaþjálfaranum líka, efast um að mér takist að missa 10 kíló fyrir annað kvöld hvort sem er.
Djammjakki í þessu árferði kostar um það bil handlegg og ef ég leita að djammjökkum í Tiger eða ótrúlegu búðinni ýti ég enn frekar undir annálaða tískufötlun.
4. Bolur sem passar við ekki-of-stóru gallabuxurnar er möguleiki, ef ég finn einn sem kostar minna en 3000 og fari ekki yfir budget.

Sjitt er ég nísk eða skynsöm??

Ég hef aldrei einhvern veginn haft geð í mér að eyða peningum í snyrtidót og föt og er þar af leiðandi aðeins minna kvenleg en ég gæti verið. Sumum hefur alveg fundist þetta vera gúddsjitt quality og mér alveg líka, en ég get verið svo skitsó - eins og núna ... því þegar mig virkilega langar til að líta vel út þá á ég ekki neitt til. Íhuga allt í fataskápnum, máta lopapeysuna einu sinni enn til öryggis og slaufa henni svo þegar ég man eftir því hvað það er heitt inni á skemmtistöðum, mála mig með útrunnu Tsjernobyl-meiki og augnbrúnageli með vafasömum augnskuggum sem eru ekki í stíl, bý til hreiður í hárið á mér og sofna svo með allt saman á mér eftir kvöldið og bæti handfylli af fílapenslum í safnið og lít eðlilega út eins og grýla morguninn eftir.

En nú skal úr þessu bætt, eins og hægt er fyrir fimmara!

Ætla núna að rækta kvenleikagenið í mér svo ég geti miðlað af nýfenginni visku á því sviði til dóttur minnar - einmitt svo hún sleppi við að ganga í íþróttagöllum fram að háskólanámi.

Býst fastlega við að skoða djammmyndir helgarinnar með hálflokuð augun...

Knús
EddaK
-kvenleg

Skrautleg helgi að baki!
Jæja þá er að það frá - fyrsta djammið including alcohol frá því að Freydís fæddist - nei bíddu, scratch that, frá því að ég varð ólétt!

Ég dró Sigrúnu vinkonu með mér heim til Þóru vinkonu og þangað mættu Sigrún vinkona hennar sem er frænka Sigrúnar vinkonu minnar (flókið? Try to keep up!) og Brynja vinkona Þóru og Sigrúnar vinkonu hennar sem er frænka Sigrúnar vinkonu minnar. Þóra og Sigrún frænka Sigrúnar eru svo í bekk með stelpu sem mætti næstum sem er líka frænka Sigrúnar vinkonu minnar.
Núna er ættfræðinni lokið.

Við slátruðum ansi miklu hvítvíni og ansi miklu nammi áður en við fórum ansi mikið skrautlegar niður í bæ. Við ákváðum að hefja leikinn á B5 og svo fórum við bara aldrei þaðan ;) Það var mjög troðið þar inni og mjög gaman ! Og mikil prumpulykt líka með reglulegu millibili, sem er um það bil það subbulegasta sem ég hef upplifað á djamminu, aldrei tók maður eftir þessu þegar það mátti reykja inni á skemmtistöðum!
Vinur hennar Þóru átti svo afmæli og bauð henni + fylgdarliði (okkur) í VIP herbergið á B5. Mér leið asnalega þarna inni - kannski af því að ég var töluvert mikið drukkin og Gunnlaugstvíburarnir voru á næsta borði, svo nákvæmlega eins að ég hélt í smá stund að ég sæi tvöfalt. Fleiri þekkt andlit voru þarna inni líka og þegar maður er vanur að eiga heima uppi með sauðsvörtum almúganum var ekki laust við að maður yrði mjög self-concious þarna í hvítu sófunum! En það lagaðist þegar það birtist vodaflaska og orkudrykkir á borðinu okkar ;)

Dagný elskulegasta sótti svo mig og Sigrúnu þegar ég var um það bil að sofna í flottu sófunum og hefði ekki mátt tæpara standa held ég! Og eins gott að hún sótti mig en ég fór ekki í leigubíl heim, því getiði hvað! Ég var læst úti!! Eitt ljóskumóment á ári er nú alveg leyfilegt, en þarna var ég í skrambans klípu. Ég vildi ekki hringja dyrabjöllunni ef barnið skyldi vakna svo ég reyndi að hringja í báða símana hans Bjarna og senda nokkur SMS en ekkert svar! Ég var samt ákveðið mikið kærulaus og fannst þetta ekkert hræðilegt, og þegar Dagný stakk upp á því að ég færi bara heim með henni og fengi að lúlla þar var ég ekki lengi að segja já takk.

Þegar við komum heim til hennar settum við bara Grey's á, kúrðum okkur aðeins undir sænginni og átum súkkulaðisnúð og ég datt út klukkan hálf sex, tveimur tímum eftir að ég lagði af stað heim ;) Alveg eins og sleep-overs í gamla daga!

Þegar ég kom svo heim um hádegið beið Bjarni eftir mér töluvert sposkur á svip - honum fannst náttúrulega óbærilega fyndið að ég skyldi hafa gleymt lyklum. Það er náttúrulega eitthvað sem hann gerir mikið af og pirrar mig alltaf jafn mikið þannig að mín var ansi hreint skömmustuleg þegar ég mætti þessu glotti ;)

Svo eyddum við sunnudeginum bara í göngutúrum og sundi með Þóru, Einari og Emilíu Rut og öll þynnka hvarf í svartasta afkimann í hausnum - þangað sem hún á heima sem sagt - og lét ekki sjá sig meira :)

Mjög hressandi helgi sem sagt!

Nú verður leikurinn endurtekinn á laugardaginn - með lyklum í þetta sinn ;)

Látið svo heyra í ykkur elskurnar!

Knús

EddaK
-hóflega kærulaus