Study Strike!
Eigum við eitthvað að ræða það hvað ég er búin að vera á kafi í bókunum upp á síðkastið? Já, diskúterum það aðeins.
Ég var með fyrirlestur í dag í Britain and the two world wars kúrsinum mínum. Til þess að ná þessum kúrsi verður maður að flytja einn korters langan fyrirlestur um eitt ákveðið efni og undirbúa sig svo maður geti flutt fyrirlesturinn nánast eins og sérfræðingur á því sviði. Samvkæmt upplýsingum frá einni stelpu sem er með mér í tíma átti maður að lesa lágmark 900-1000 bls fyrir þennan fyrirlestur og láta kennarann fá bókalista til að samþykkja. Þetta fékk ég að heyra viku fyrir fyrirlesturinn. Þannig að Edda litla fer á stúfana, finnur sér alls konar bækur sem eru búnar að vera uppteknar í lengri tíma og byrjar að lesa. Á fimmtudeginum fékk ég eina 500 síðna bók sem ég var límd við fram á sunnudag. Á mánudaginn fékk ég eina 400 síðna bók og eina 200 síðna bók og var límd við þær á mánudag, þriðjudag og miðvikudag. Ég las líka eina litla 150 síðna bók, bara svona með. Ég las í alvörunni svo mikið að hárið á mér var farið að grána, augun að upplitast og húðin að verða glær. Ég náði næstum því að klára allt. Í gærkvöldi tók ég mér loksins pásu til að fara í sturtu og skola af mér mygluna. Ég mætti svo eldsnemma í skólann í morgun, skrópaði í Postcolonial Studies (sem er slæmt, því ég er ekki alveg með á hreinu hverjar kröfurnar í þeim kúrsi eiginlega eru) og fínpússaði 32 bls. fyrirlesturinn minn. Fínpússið gerði það að verkum að glærurnar urðu 42. Úbbs.
Svo mætti ég í þýðingarfræði eftir ljúfan hálftíma af afslappelsi. Í þýðingarfræði fékk í nett sjokk. Tímarnir eru yfirleitt á dönsku, sem er í sjálfu sér ekkert hræðilegt, meira bara svona óþarflega flókið en þó skiljanlegt, en mér finnst ég vera svona nokkuð vel með á nótunum. Well, I thought wrong. Ég fékk til baka verkefni sem við skiluðum síðustu viku með vægast sagt hræðilegri einkunn. Ég meina hærðilegri. Ég meina svo hærðilegri að annað eins hef ég aldrei ALDREI nokkurn tímann séð á mínum skólaferli (sem betur fer gildir hún ekki neitt... ). Og af hverju fékk ég svona lélega einkunn? Nú - af því að danskan mín var ekki nógu góð! Ég var sem sagt með stafsetningar- og málfræðivillur sem ég sá ekki sjálf og hafði ekki vit á því að láta lesa verkefnið yfir fyrir mig - hélt í einfeldni minni að það væri bara ágætt - og það dró mig svo mikið niður að annað eins hefur ekki sést síðan árið sem olían fraus.
En þetta hlýtur að vera eitthvað akademískt met. Klúðra verkefni í enskunámi því að danskan var ekki nógu gott. Chaucer hlýtur bara að missa kjálkann ofan í kókópeffsið sitt við svona tíðindi.
Þannig að núna er ég að fara á stúfana að kaupa mér eins og handfylli af orðabókum, finna heimasíður með slanguryrðakennslu í dönsku og er að íhuga að sitja dönskunámskeið í skólanum mínum - til þess að ná áfanga í enskudeildinni.
Ef það er ekki afbakað þá veit ég ekki hvað. Tek við reynslusögum yfir tebolla.
Svo var komið að stund sannleikans. Ég settist niður í næstu stofu, enn í öngum mínum yfir þýðingarfræðihelvítinu og nokkuð hoppuð upp af kaffíni, og reyndi að flytja fyrirlestur. Fyrstu glærurnar voru frekar mikið klúður, finnst mér. Ég náði þó takti, sem ég geri yfirleitt alltaf, og var farin að tala nokkuð ágætlega svona um og upp úr miðju. Kennarinn virtist líka vera ánægður. En ég meina - ég las helvítis 1000 blaðsíður á ólympíuhraða.
Komst ég svo ekki að því eftir fyrirlesturinn að þessar 1000 blaðsíður þurftu ekki að klárast endilega fyrir fyrirlesturinn minn, heldur fyrir einhverja ákveðna dagsetningu í nóvember. Góð, Edda. Kennarinn var búinn að pósta bókalista og sem betur fer voru alveg 3 af bókunum sem ég las á þeim lista, en ég gæti þó þurft að lesa tvær í viðbót. En ég er þó búin að sýna það og sanna að it can be done og komdu bara með þessar litlu sætu tvær bækur í viðbót, ég tek þær í nefið í hádegismatnum mínum! Bring it on!
Núna er ég því komin í námsverkfall og sit hérna að glápa frá mér vit og rænu. Er að vinna upp það sem ég er búin að missa af undanfarið í öllum helstu þáttunum - Gossip Girl, House, Big Bang Theory, How I Met Your Mother og ANTM, to name a few. Heilalaust og gott - ég er búin með hugsanaskamtinn minn fyrir næstu vikur takk fyrir pent.
Ég fékk mér ný gleraugu um daginn. Þau eru töffuð og voru líka nokkuð ódýr, svona miðað við aldur. Fékk aldursafslátt skiljiði. En einn galli er á þessum annars fínu gleraugum - þegar ég er með þau líður mér eins og ég sé drukkin. Útjaðar sjónsviðsins beygist og beyglast og bugðast eins og ég sé búin að innbyrða einu vodkaskoti of mikið. Ekki nóg með það, heldur þarf ég að einbeita mér svo þegar ég er með þau, bara til að sjá rétt, að ég fer að heyra illa í kjölfarið, kipra saman augun og labba eins og fáráðlingur. Svo spyr maður sig afhverju fólk með gleraugu sé alltaf svona skrýtið.. En needless to say þá ætla ég að fara með gleraugun niður í Synoptik aftur eftir helgi og athuga hvort það sé ekki hægt að leiðrétta þetta eitthvað. Veit ekki hvernig fyrirmynd ég verð fyrir aumingja Freydísi ef ég haga mér eins og heyrnalaus róni svona alla daga og það fyrir hádegi.
Jæja, House bíður. Ég ætla að svara kallinu.
Góðar stundir.
Knús í hvert hús
EddaK
- enskunemi sem er lélegur í dönsku...
Eigum við eitthvað að ræða það hvað ég er búin að vera á kafi í bókunum upp á síðkastið? Já, diskúterum það aðeins.
Ég var með fyrirlestur í dag í Britain and the two world wars kúrsinum mínum. Til þess að ná þessum kúrsi verður maður að flytja einn korters langan fyrirlestur um eitt ákveðið efni og undirbúa sig svo maður geti flutt fyrirlesturinn nánast eins og sérfræðingur á því sviði. Samvkæmt upplýsingum frá einni stelpu sem er með mér í tíma átti maður að lesa lágmark 900-1000 bls fyrir þennan fyrirlestur og láta kennarann fá bókalista til að samþykkja. Þetta fékk ég að heyra viku fyrir fyrirlesturinn. Þannig að Edda litla fer á stúfana, finnur sér alls konar bækur sem eru búnar að vera uppteknar í lengri tíma og byrjar að lesa. Á fimmtudeginum fékk ég eina 500 síðna bók sem ég var límd við fram á sunnudag. Á mánudaginn fékk ég eina 400 síðna bók og eina 200 síðna bók og var límd við þær á mánudag, þriðjudag og miðvikudag. Ég las líka eina litla 150 síðna bók, bara svona með. Ég las í alvörunni svo mikið að hárið á mér var farið að grána, augun að upplitast og húðin að verða glær. Ég náði næstum því að klára allt. Í gærkvöldi tók ég mér loksins pásu til að fara í sturtu og skola af mér mygluna. Ég mætti svo eldsnemma í skólann í morgun, skrópaði í Postcolonial Studies (sem er slæmt, því ég er ekki alveg með á hreinu hverjar kröfurnar í þeim kúrsi eiginlega eru) og fínpússaði 32 bls. fyrirlesturinn minn. Fínpússið gerði það að verkum að glærurnar urðu 42. Úbbs.
Svo mætti ég í þýðingarfræði eftir ljúfan hálftíma af afslappelsi. Í þýðingarfræði fékk í nett sjokk. Tímarnir eru yfirleitt á dönsku, sem er í sjálfu sér ekkert hræðilegt, meira bara svona óþarflega flókið en þó skiljanlegt, en mér finnst ég vera svona nokkuð vel með á nótunum. Well, I thought wrong. Ég fékk til baka verkefni sem við skiluðum síðustu viku með vægast sagt hræðilegri einkunn. Ég meina hærðilegri. Ég meina svo hærðilegri að annað eins hef ég aldrei ALDREI nokkurn tímann séð á mínum skólaferli (sem betur fer gildir hún ekki neitt... ). Og af hverju fékk ég svona lélega einkunn? Nú - af því að danskan mín var ekki nógu góð! Ég var sem sagt með stafsetningar- og málfræðivillur sem ég sá ekki sjálf og hafði ekki vit á því að láta lesa verkefnið yfir fyrir mig - hélt í einfeldni minni að það væri bara ágætt - og það dró mig svo mikið niður að annað eins hefur ekki sést síðan árið sem olían fraus.
En þetta hlýtur að vera eitthvað akademískt met. Klúðra verkefni í enskunámi því að danskan var ekki nógu gott. Chaucer hlýtur bara að missa kjálkann ofan í kókópeffsið sitt við svona tíðindi.
Þannig að núna er ég að fara á stúfana að kaupa mér eins og handfylli af orðabókum, finna heimasíður með slanguryrðakennslu í dönsku og er að íhuga að sitja dönskunámskeið í skólanum mínum - til þess að ná áfanga í enskudeildinni.
Ef það er ekki afbakað þá veit ég ekki hvað. Tek við reynslusögum yfir tebolla.
Svo var komið að stund sannleikans. Ég settist niður í næstu stofu, enn í öngum mínum yfir þýðingarfræðihelvítinu og nokkuð hoppuð upp af kaffíni, og reyndi að flytja fyrirlestur. Fyrstu glærurnar voru frekar mikið klúður, finnst mér. Ég náði þó takti, sem ég geri yfirleitt alltaf, og var farin að tala nokkuð ágætlega svona um og upp úr miðju. Kennarinn virtist líka vera ánægður. En ég meina - ég las helvítis 1000 blaðsíður á ólympíuhraða.
Komst ég svo ekki að því eftir fyrirlesturinn að þessar 1000 blaðsíður þurftu ekki að klárast endilega fyrir fyrirlesturinn minn, heldur fyrir einhverja ákveðna dagsetningu í nóvember. Góð, Edda. Kennarinn var búinn að pósta bókalista og sem betur fer voru alveg 3 af bókunum sem ég las á þeim lista, en ég gæti þó þurft að lesa tvær í viðbót. En ég er þó búin að sýna það og sanna að it can be done og komdu bara með þessar litlu sætu tvær bækur í viðbót, ég tek þær í nefið í hádegismatnum mínum! Bring it on!
Núna er ég því komin í námsverkfall og sit hérna að glápa frá mér vit og rænu. Er að vinna upp það sem ég er búin að missa af undanfarið í öllum helstu þáttunum - Gossip Girl, House, Big Bang Theory, How I Met Your Mother og ANTM, to name a few. Heilalaust og gott - ég er búin með hugsanaskamtinn minn fyrir næstu vikur takk fyrir pent.
Ég fékk mér ný gleraugu um daginn. Þau eru töffuð og voru líka nokkuð ódýr, svona miðað við aldur. Fékk aldursafslátt skiljiði. En einn galli er á þessum annars fínu gleraugum - þegar ég er með þau líður mér eins og ég sé drukkin. Útjaðar sjónsviðsins beygist og beyglast og bugðast eins og ég sé búin að innbyrða einu vodkaskoti of mikið. Ekki nóg með það, heldur þarf ég að einbeita mér svo þegar ég er með þau, bara til að sjá rétt, að ég fer að heyra illa í kjölfarið, kipra saman augun og labba eins og fáráðlingur. Svo spyr maður sig afhverju fólk með gleraugu sé alltaf svona skrýtið.. En needless to say þá ætla ég að fara með gleraugun niður í Synoptik aftur eftir helgi og athuga hvort það sé ekki hægt að leiðrétta þetta eitthvað. Veit ekki hvernig fyrirmynd ég verð fyrir aumingja Freydísi ef ég haga mér eins og heyrnalaus róni svona alla daga og það fyrir hádegi.
Jæja, House bíður. Ég ætla að svara kallinu.
Góðar stundir.
Knús í hvert hús
EddaK
- enskunemi sem er lélegur í dönsku...
Færslur
